Otwórz menu główne

Kamienica przy Al. Mickiewicza 9 w Bydgoszczy

Kamienica przy Al. Mickiewicza 9 w Bydgoszczy – zabytkowa kamienica w Bydgoszczy.

Kamienica przy Al. Mickiewicza 9 w Bydgoszczy
Obiekt zabytkowy nr rej. A/453/1 z 28 sierpnia 1985[1]
Ilustracja
Widok od Al. Adama Mickiewicza
Państwo  Polska
Miejscowość Bydgoszcz
Adres al. Mickiewicza 9
Typ budynku kamienica
Styl architektoniczny secesja
Architekt Rudolf Kern
Kondygnacje 5
Rozpoczęcie budowy 1905
Ukończenie budowy 1906
Pierwszy właściciel Bydgoskie Konserwatorium Muzyczne
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Kamienica przy Al. Mickiewicza 9 w Bydgoszczy
Kamienica przy Al. Mickiewicza 9 w Bydgoszczy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica przy Al. Mickiewicza 9 w Bydgoszczy
Kamienica przy Al. Mickiewicza 9 w Bydgoszczy
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Kamienica przy Al. Mickiewicza 9 w Bydgoszczy
Kamienica przy Al. Mickiewicza 9 w Bydgoszczy
Ziemia53°07′53″N 18°00′41″E/53,131389 18,011389

PołożenieEdytuj

Budynek stoi w północnej pierzei Al. Mickiewicza, nieopodal skrzyżowania w z ul. 20 stycznia 1920 r.

Historia i charakterystykaEdytuj

Kamienicę wzniesiono według projektu bydgoskiego architekta Rudolfa Kerna, jako siedzibę Bydgoskiego Konserwatorium Muzycznego (niem. Bromberger Konservatorium der Musik) – pierwszej prywatnej szkoły muzycznej na terenie Bydgoszczy[2]. Szkoła ta powstała w 1904 roku z inicjatywy Arnolda Schattschneidera i mieściła się pierwotnie przy ulicy Gdańskiej (niem. Danzigerstrasse 158). Zajmowany przez szkołę budynek okazał się z czasem zbyt mały i podjęto decyzję o budowie nowego gmachu, właśnie przy alei Mickiewicza. Budowę rozpoczęto w grudniu 1905 roku, a w październiku 1906 roku odbył się już koncert inauguracyjny w nowej siedzibie szkoły[2].

Budynek został wzniesiony w stylu secesji berlińskiej, z zastosowaniem bogatych form dekoracyjnych. Fasada została zrytmizowana przez piony i poziomy wyodrębniające poszczególne jej części. Znacznie zróżnicowano rozwiązania konstrukcyjne balkonów. Mimo tego, iż tworzą jeden układ, każdy z nich został zamknięty inaczej opracowaną balustradą. Wejście główne było podwójne: jedno z nich prowadziło na klatkę schodową do sal konserwatorium, drugie do prywatnych pomieszczeń właściciela całej kamienicy i jednocześnie dyrektora szkoły[2].

Wnętrze kamienicy w części konserwatorium mieściło szereg klas szkolnych i instrumentalnych, bibliotekę i obszerną salę koncertową. Wystrój sali utrzymano w stylu neobarokowym, charakterystycznym dla wnętrz reprezentacyjnych[2].

W sali koncertowej organizowano koncerty symfoniczne, wieczory kameralne, koncerty uczniów i comiesięczne koncerty abonamentowe. W innych, mniejszych salach, znajdowały się klasy fortepianu, skrzypiec, wiolonczeli oraz śpiewu chóralnego. Uczyli w nich pedagodzy kształceni w Wiedniu, Dreźnie, Ratyzbonie, Pradze, Rzymie, Moskwie i Warszawie, tak Niemcy, jak i Polacy (po I wojnie światowej)[2]. Większość absolwentów zatrudniana była po zakończonej edukacji w orkiestrze teatralnej Towarzystwo Sceny Niemieckiej (niem. Verein Deutsche Bühne). Jej kapelmistrzem był drugi dyrektor konserwatorium (od 1914 roku) Wilhelm von Winterfeld. W 1921 roku przeniósł on szkołę do nowej siedziby przy ul. Gdańskiej 54. W związku z tym, wnętrze kamienicy przebudowano, a sale wykładowe i salę koncertową zamieniono na mieszkania[2].

W okresie powojennym, w końcu lat 40. XX w. stłuczono tynki i dekoracyjne sztukaterie. Zachowały się tylko te dekoracje, które były stopione z licem ciągłego muru fasady[2].

W latach 2002–2004 wykonano generalny remont fasady budynku.

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie. 2018-09-30. [dostęp 1.03.2014].
  2. a b c d e f g Majchrzak Agnieszka: Bydgoskie Konserwatorium Muzyczne. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 1. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 1996

BibliografiaEdytuj

  • Majchrzak Agnieszka: Bydgoskie Konserwatorium Muzyczne. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 1. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 1996