Otwórz menu główne

Karel Husárek (ur. 31 stycznia 1893 w Čehovicach, zm. 26 lipca 1972 w Pradze) – czeski generał.

Karel Husárek
generał
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1893
Čehovice (okres Prościejów), Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 26 lipca 1972
Praga, Czechosłowacja
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Czechosłowacka
Jednostki Korpus Czechosłowacki
Stanowiska d-ca wojsk saperskich w Bratysławie, minister prac publicznych
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa
Późniejsza praca tłumacz jęz. rosyjskiego
Odznaczenia
Order Sokoła (Czechosłowacja) Krzyż Wojenny Czechosłowacki (trzykrotnie) Czechosłowacki Medal Rewolucyjny Medal Zwycięstwa Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wojenny 1914-1918 (Francja) Wielki Oficer Orderu Korony Jugosłowiańskiej Wielki Oficer Orderu Gwiazdy Rumunii Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie)

ŻyciorysEdytuj

Po egzaminie dojrzałości w szkole realnej w Prościejówie studiował inżynierię budowlaną na politechnice czeskiej w Brnie.

W czasach I wojny światowej oficer Korpusu Czechosłowackiego w Rosji, gdzie był np. członkiem sztabu armii syberyjskiej (1918-20).

W latach 1920-24 dowódca pułku minierskiego i po studiach na Wyższej Szkole Wojskowej w Paryżu (1924-27) posuwał się w górę po drabinie kariery – naczelnik sztabu Dowództwa Wojsk Lądowych w Bratysławie (1927-31), dowódca wojsk saperskich w Bratysławie (1931-32), pierwszy zastępca naczelnika, ew. podnaczelnika Sztabu Głównego Wojska Czechosłowackiego (1933-38). Od 1932 generał brygady i od 1935 r. generał dywizji. W 1938 r. dyrektor granicznych prac fortyfikacyjnych. Od 4 października do 1 grudnia 1938 r. minister prac publicznych w drugim rządzie gen. Syrovego. Także uczestnik rozmów w sprawie granic między Czechosłowacją i Niemcami po konferencji w Monachium.

W czasach okupacji niemieckiej najpierw dyrektor filii Škoda-Werke w Dubnici nad Váhom (1939-41) i potem pracował w praskiej centrali tej samej firmy.

Po wojnie oskarżony o kolaborację z Niemcami, ponieważ działał w niemieckim przemyśle wojennym, ale przed sądem ludowym został uwolniony od wszystkich zarzutów.

Po komunistycznym zamachu stanu w lutym 1948 r. prześladowany. Od lat 50. tłumaczył z rosyjskiego dla Państwowego Wydawnictwa Literatury Technicznej.

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj