Otwórz menu główne

ŻyciorysEdytuj

Był synem Pawła Michejdy (1858–1929), bratem Tadeusza Michejdy[2].

W latach 1901–1905 odbył studia teologiczne w Wiedniu i Halle[2]. 2 lipca 1905 został ordynowany na duchownego i objął urząd wikariusza parafii ewangelicko-augsburskiej w Skoczowie[1]. W latach 1908–1922 był proboszczem parafii w Krakowie[1] W 1923 został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego i kierownika Katedry Teologii Praktycznej Wydziału Teologii Ewangelickiej UW. Zajmował je do 1939[2]. Wykładał tam homiletykę, katechetykę, liturgikę i teologię pastoralną. W latach 1937-1938 był dziekanem tego Wydziału[2] W jego dorobku pisarskim znajduje się szereg studiów z zakresu dziejów protestantyzmu na Śląsku oraz teologii ewangelickiej, w tym zwłaszcza książka pt. Dzieje Kościoła ewangelickiego na Śląsku Cieszyńskim, Cieszyn 1909 (wznowiona w zbiorze: Z historii Kościoła ewangelickiego na Śląsku Cieszyńskim, red. Tadeusz J. Zieliński, Katowice 1992 ​ISBN 83-85572-00-7​, s. 15-172).

W 1930 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi „za zasługi na polu pracy narodowej”[3].

II wojnę światową spędził w Warszawie[2]. Po jej zakończeniu przeprowadził się do Wisły, gdzie zmarł. Został pochowany na cmentarzu ewangelickim „Na Groniczku” w Wiśle[1].

Życie osobisteEdytuj

Był żonaty z Anną z d. Gabryś. Ze związku tego urodziło się dwóch synów, z których jeden zginął we wrześniu 1939 podczas bitwy nad Bzurą, zaś drugi został zamordowany w Katyniu[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Eduard Kneifel: Die Pastoren der Evangelisch-Augsburgischen Kirche in Polen. Ein biographisches Pfarrerbuch mit einem Anhang. Eging: 1967, s. 135.
  2. a b c d e Michejda Karol, ks. [w:] Jan Szturc, Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI-XX w., Bielsko-Biała: „Augustana”, 1998, s. 197, ISBN 83-85970-50-9, OCLC 835742676.
  3. 29 kwietnia 1930 M.P. z 1930 r. nr 105, poz. 151

Linki zewnętrzneEdytuj