Otwórz menu główne

Karol Scipio del Campo herbu własnego (ur. 17 października 1842, zm. 8 grudnia 1912 w Krakowie [1])[2] – poseł do Sejmu Krajowego Galicji IV, V, VI i VII kadencji (1879–1901), hrabia, właściciel dóbr.

Karol Scipio del Campo
Herb
Scypio
Rodzina Scipio del Campo
Data urodzenia 17 października 1842
Data i miejsce śmierci 8 grudnia 1912
Kraków
Ojciec Maurycy Scipio del Campo
Matka Aniela Jezierska
Żona

Karolina Weigel

Dzieci

Roman Scipio del Campo

Karol Scipio del Campo
Data urodzenia 1842
Data śmierci 1912
poseł do Sejmu Krajowego Galicji
Okres od 1879
do 1901

Syn Maurycego, porucznika kawalerii w powstaniu listopadowym, bratanek Jana Karola. Studia ukończył w paryskiej École des Mines. W 1870 przybył do Lwowa. W latach 1871–1876 pracował jako dyrektor fabryki papieru w Czerlanach. W latach 1871–1972 był członkiem Rady Powiatowej i Wydziału Powiatowego w Gródku, a w latach 1872–1876 wchodził w skład powiatowej komisji szacunkowej podatku gruntowego w Gródku. Od r. 1872 był członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarczego we Lwowie. Po ślubie z Karolina Weigel osiadł w Łopuszce. W latach 1875–1884 był członkiem Rady Powiatowej w Łańcucie, pełniąc w 1877 funkcję prezesa tamtejszego Wydziału Powiatowego. W latach 1877–1890 był członkiem Wydziału Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego z okręgu Łańcut-Kolbuszowa. Karierę parlamentarną rozpoczął S. w 1879 jako poseł na Sejm Krajowy z okręgu rzeszowskiego I kurii, wchodząc na miejsce Ludwika Skrzyńskiego, który zrzekł się mandatu 30 września 1878[3] 15 października 1883 został wybrany na zastępcę członka Wydziału Krajowego pełnił tę funkcję w do śmierci. W 1890 przeniósł się do Krakowa. W latach 1886–1893 był zastępcą dyrektora Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie, w latach 1894–1897 jego II dyrektorem. W 1901 był członkiem Rady Nadzorczej Galicyjskiego Akcyjnego Towarzystwa Przemysłu Cukrowniczego w Przeworsku, a także wchodził w skład rady nadzorczej Banku Melioracyjnego we Lwowie (1905–1907). Był członkiem rady nadzorczej Banku Ziemskiego w Krakowie w 1912. W 1893 zmarł na ospę starszy syn Karola 20 letni Władysław dla niego w Łopuszce wybudował kaplicę grobową według projektu Karola Stryjeńskiego. W grudniu 1893 zapisał się do krakowskiej Sodalicji Mariańskiej. Stał na czele Czytelni Katolickiej w pierwszych latach jej istnienia.

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. dane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego
  2. Nekrolog Czas 1912 nr 568 z 9 grudnia s. 3
  3. Wykaz Członków Sejmu Krajowego Królewstwa Galicyi i Lodomeryi, tudzież Wielkiego Xięstwa Krakowskiego. 1892. Lwów 1892