Otwórz menu główne

Kazimierz Ostrowski herbu Korab (ur. 4 marca 1669 k. Sieradza, zm. 4 lipca 1732 w Brześciu Litewskim (nad Bugiem) ) – jezuita, filozof, reformator jezuickiego szkolnictwa w Polsce.

Spis treści

Droga do święceń kapłańskichEdytuj

W 1684 r. mając piętnaście lat, wstąpił do zakonu jezuitów w Krakowie. Studia filozoficzne odbył w Kaliszu (1687–1690), a teologiczne w Poznaniu (1692–1696), w jezuickich uczelniach zwanymi kolegiami. Święcenia kapłańskie przyjął w 1695 r.

Kariera naukowaEdytuj

Uczył retoryki w Krośnie (1697–1698) i w Jarosławiu (1699), wykładał filozofię i matematykę we Lwowie (1699–1701), matematykę i etykę w Lublinie (1701–1702), w Kaliszu (1702–1708), w Sandomierzu (1708–1712) i Poznaniu (1712–1719). Był rektorem kolegium w Łucku Wołyńskim (1719–1724). W Kaliszu wykładał prawo kanoniczne i kierował studiami (1724–1725). Był rektorem kolegium w Krośnie (1725–1728) i w Brześciu Litewskim (1728–1732), gdzie otworzył kurs filozofii dla młodzieży świeckiej.

TwórczośćEdytuj

Jego utwory to m.in.:

  • Dzieło pt. Singulares universae rationalis scientiae controversiae. Perproposita in tractatibus philosophicis (1719 i 1722) - tekst filozoficzny.
  • Prócz tego wydał;Kazanie na pogrzebie Jana Sierakowskiego Łowczego Czersk., z napisem:Nieomylna do śmieterlności droga. (ISiesiecki Herb. III, 529).

BibliografiaEdytuj

  • Polski Słownik Biograficzny, t. 24, s. 562–563
  • Franciszek Bargieł,ks. SJ, Kazimierz Ostrowski SJ (1669-1732) i jego wkład w unowocześnienie filozofii scholastycznej, Kraków 1990
  • Franciszek Bargieł, De „Controversiis” philosophicis Casimiri O. SJ (1669–1732), w: Philosophia rationis magistra vitae, Kraków 2005, II 46–56.
  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995, Kraków 1996, s. 481–482
  • R. Darowski, Studia z filozofii jezuitów w Polsce XVII i XVIII wieku, Kraków 1998, s. 329