Otwórz menu główne

Kazimierz Wojtowicz

Kazimierz Wojtowicz ps. „Głóg” (ur. 7 marca 1913 w Hanaczowie, zm. 19 stycznia 1996) – polski wojskowy, podporucznik AK, dowódca obrony Hanaczowa przed UPA, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Kazimierz Wojtowicz
ps. „Głóg”
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1913
Hanaczów
Data śmierci 19 stycznia 1996
Przebieg służby
Lata służby 1934–1945
Siły zbrojne Armia Krajowa
Jednostki 14 Pułk Ułanów Jazłowieckich we Lwowie
Główne wojny i bitwy Obrona Warszawy (1939)

Obrona Hanaczowa (1944)

Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie)

Sprawiedliwy wśród Narodów Świata

Służba wojskowaEdytuj

W 1934 r. ukończył podoficerską szkołę 14 pułku Ułanów Jazłowieckich we Lwowie. Podczas kampanii wrześniowej awansowany do stopnia wachmistrza walczył koło Zbąszyna, pod Kutnem. Wziął udział w obronie Warszawy. Za zasługi w tych walkach otrzymał Krzyż Walecznych.

Po kapitulacji przedostał się do Lwowa, gdzie udzielał się w konspiracji w organizacji Służba Zwycięstwu Polski. Odkomenderowany do Hanaczowa w listopadzie utworzył okręg SZP Hanaczów i był jego komendantem. Jego oddział starał się ochraniać polską ludność przed wywózkami na Syberię. W czerwcu 1941 r. przeprowadził udaną akcję odbicia polskich jeńców wojennych z rąk NKWD, przed wywozem do łagrów i niechybną śmiercią.

Na przełomie 1943/1944 zorganizował obronę polskiej ludności Hanaczowa przed UPA i wziął aktywny udział w walkach. 10 kwietnia 1944 roku osobiście poprowadził kontratak w decydującej fazie bitwy, który rozstrzygnął o niepowodzeniu ataku UPA i dzięki temu ocalił zgromadzoną w Hanaczowie ludność cywilną. Przypłacił to ciężką raną ręki.

Osobny artykuł: Obrona Hanaczowa.

W uznaniu zasług awansowany do stopnia podporucznika. Pod koniec 1944 r. na wniosek mjr. A. Sawickiego i komendanta AK Obszaru Lwów płk/gen. Władysława Filipkowskiego został czterokrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych.

Po wojnie poszukiwany przez NKWD i UB, kilkakrotnie zmieniał miejsce zamieszkania wraz z rodziną. W ostatnich latach życia mieszkał w Radzimowie. Został pochowany z honorami wojskowymi na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.

Pomoc ŻydomEdytuj

Od 1942 r. z inicjatywy Kazimierza Wojtowicza mieszkańcy Hanaczowa udzielali we wsi schronienia kilkudziesięciu Żydom oraz pomagali kilkuset ukrywającym się w okolicznych lasach[1]. Żydzi tworzyli własny oddział partyzancki pod dowództwem Abrama Bauma „Bunia”, który brał udział w walkach obronnych Hanaczowa[2]. Służył w nim m.in. Leopold Kleinmann (Kozłowski) – „Poldek”, późniejszy kompozytor[3].

W 1993 roku za ratowanie Żydów Kazimierz Wojtowicz wraz z braćmi – Alojzym i Antonim (pośmiertnie) został odznaczony medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata[4].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Jerzy Węgierski, W Lwowskiej Armii Krajowej, Warszawa 1989.
  • Antoni i Leokadia Wojtowicz, Ocalić od zapomnienia.