Kościół Miłosierdzia Bożego w Krakowie (Nowy Prokocim)

kościół w Krakowie

Kościół Miłosierdzia Bożego w Krakowie – kościół rzymskokatolicki należący do dekanatu Kraków-Prokocim archidiecezji krakowskiej na Osiedlu Nowy Prokocim przy ul. Kurczaba.

Kościół Miłosierdzia Bożego
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo

 Polska

Miejscowość

Kraków

Adres

ul. Kurczaba 5

Wyznanie

katolickie

Kościół

Kościół łaciński

Parafia

Miłosierdzia Bożego w Krakowie (Nowy Prokocim)

Wezwanie

Miłosierdzie Boże

Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Miłosierdzia Bożego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Miłosierdzia Bożego”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Miłosierdzia Bożego”
Ziemia50°00′53,63″N 20°00′15,87″E/50,014897 20,004408

Kościół, a wcześniej kaplica, powstał w latach 1988–1999. Jest to budowla o wymiarach: 32 m. szerokości i 36 m. długości, ma ponad 1600 m² i może pomieścić do 3000 osób (700 miejsc siedzących).

Parafia Miłosierdzia BożegoEdytuj

Do parafii należą mieszkańcy ulic: Jerzmanowskiego, Kurczaba, Teligi, Konrada Wallenroda, Lilli Wenedy, Kozietulskiego oraz mieszkańcy bloków przy ulicy Księdza Piotra Ściegiennego. Na terenie parafii znajdują się również akademiki UJ przy ulicy Bandurskiego.

OrganyEdytuj

W 2017 roku proboszcz parafii, do której należy kościół, ks. Józef Bizoń, podjął starania w kierunku sprowadzenia do świątyni organów piszczałkowych z innej parafii. Po konsultacjach z Archidiecezjalną Komisją Muzyki Kościelnej, w styczniu 2018 roku zadecydowano o budowie zupełnie nowych organów. W konkursie wyłoniono węgierską firmę AerisOrgona, specjalizującą się w tworzeniu stylistycznych kopii organów z konkretnych epok. Firma budowała organy w latach 2019–2020. Organy zostały poświęcone 2 grudnia 2021 roku przez metropolitę krakowskiego, abp. Marka Jędraszewskiego.

Instrument jest stylistyczną kopią organów Cavaillé-Colla, nawiązującą do francuskiego romantyzmu. Wyposażony jest w dźwignię Barkera, charakterystyczną dla instrumentów tego organmistrza.[1].

Organy te są jedynym instrumentem w Polsce będącym wiernym odwzorowaniem organów francuskiego romantyzmu. Są także pierwszym powojennym instrumentem w Europie wykorzystującym dźwignię Barkera, co czyni je unikatowymi w skali całego kontynentu.[2].

Dyspozycja instrumentu
Grand Orgue Positif Récit Pédale
Fonds
Bourdon 16' Flûte harmonique 8' Bourdon 8' Bourdon 32'
Montre 8' Cor de nuit 8' Viole de Gambe 8' Contrebasse 16'
Flûte harmonique 8' Salicional 8' Voix céleste 8' Soubasse 16'
Bourdon 8' Flûte douce 4' Flûte octaviante 4' Flûte 8'
Violoncelle 8' Prestant 4' Basson-Hautbois 8' Violoncelle 8'
Prestant 4' Voix humaine 8'
Anches
Doublette 2' Clarinette 8' Quint 2 2/3' Bombarde 16'
Plein jeu V Trompette 8' Octavin 2' Trompette 8'
Bombarde 16' Trompette 8'
Trompette 8' Clairon 4'
Clairon 4'

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • ks. Jan Bednar: Wspomnienia o budowie jednego kościoła na tle budownictwa kościołów w drugiej połowie XX wieku. Kraków: 2009.
  • Parafia Miłosierdzia Bożego (pol.). [dostęp 2010-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-11)].