Otwórz menu główne

Kolaboracja pod okupacją japońską podczas II wojny światowej

Kolaboracja pod okupacją japońską podczas II wojny światowej

Powstanie kolaboracji pod okupacją japońską wiązało się z planami utworzenia tzw. "Wielkiej Wschodnioazjatyckiej Strefy Wspólnego Dobrobytu". W jej skład miały wchodzić wszystkie obszary podbite przez armię japońską, a nie wchodzące do Cesarstwa Japonii oraz z wyjątkiem kilku strategicznych punktów, jak np. Singapur, gdzie zachowano administrację wojskową. W ramach powyższej strefy miały istnieć nie kolonie ani protektoraty, ale zespolone wokół niej wolne stowarzyszenia narodów. Dotyczyło to: Birmy, Tajlandii, Malezji, Filipin, Indii Holenderskich i Indochin, które Tokio traktowało już jako podległe sobie terytorium, mimo że władzę sprawowała tam jeszcze administracja francuska. W celu koordynacji powyższych celów na początku 1942 r. w rządzie japońskim utworzono dodatkowe Ministerstwo Wielkiej Azji Wschodniej. Pod koniec 1942 r. widać było jednak wyraźnie, że pochłonięci działaniami wojennymi Japończycy nie byli przygotowani na realizację swoich planów. Poza tym sami zachowywali się na podbitych terenach jeszcze bezwzględniej od "białych", choćby liczne mordy i gwałty popełniane na Chińczykach czy innych ludach. Wszystko to pokazuje, że wcale nie mieli zamiaru wcielać w życie swoich propagandowych idei – tym razem to oni mieli stworzyć dla siebie imperium kolonialne w Azji. Wszelkie zaś fasadowe rządy były im potrzebne tylko o tyle, o ile umożliwiały kontrolę nad podbitymi krajami lub wspierały ich wysiłek wojenny (np. dostarczając żołnierzy, czy robotników). W dniu 5 listopada 1943 r. doszło w Tokio do Zgromadzenia Narodów Wschodniej Azji, na które przybyli delegaci wszystkich narodów "stowarzyszonych" z Japonią. Zakończyło się ono przyjęciem nic nie mówiącej "Wspólnej deklaracji krajów Azji Wschodniej".

Pod wpływem klęsk wojennych japońskie kręgi wojskowe, podobnie jak Niemcy w Europie, postanowiły sięgnąć do rezerw ludzkich okupowanych krajów. Pod koniec 1943 r. w Sajgonie dowództwo na obszar południowo-wschodniej Azji wydało rozkaz o organizowaniu sił ochronnych (tzw. Giyu-gun) i pomocniczych (tzw. Heiho). W wyniku tego powstało w podbitych krajach kilka formacji wojskowych, które – poza Indyjską Armią Wyzwoleńczą – spełniały funkcje pomocnicze wobec sił japońskich.

Przejawy kolaboracji pod okupacją japońską:

Nadmienić można o utworzeniu np. Indyjskiej Armii Narodowej.