Otwórz menu główne

Konsulat Generalny RP w Lipsku

Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Lipsku (niem. Generalkonsulat der Republik Polen in Leipzig) – polska placówka konsularna działająca w tym mieście w latach 1926–1939 oraz 1972–2008.

Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Lipsku
Generalkonsulat der Republik Polen in Leipzig
Logo
Państwo  Niemcy
Data utworzenia 1926, 1972
Data likwidacji 1939, 2009
Siedziba Lipsk
Adres
Trufanowstraße 25
brak współrzędnych
Villa Ury – b. siedziba Konsulatu RP w Lipsku (1936–1939)
Okolicznościowa tablica na b. siedzibie konsulatu upamiętniająca fakt pomocy polskim żydom

SiedzibaEdytuj

w okresie międzywojennymEdytuj

Konsulat powołano w Lipsku w 1923 z siedzibą przy Petersteinweg 10, Gellertstraße 7 (1929), Helfferichstraße 11, ob. Plagwitzer Straße (1932–1936), następnie lokując go w willi z 1909 (proj. Fritz Drechsler) księgarza Artura Seemanna Villa Seemann przy Wächterstraße 32, która następnie przeszła w ręce kupieckiej rodziny Ury – Villa Ury (1936–1939). W 1938 konsulat miał swój udział w ratowaniu około 1300 polskich żydów w ramach Polenaktion. Pracę urzędu przerwał wybuch II wojny światowej. Następnie w obiekcie mieściła się miejscowa placówka – Referat Konsularny Polskiej Misji Repatriacyjnej (Polnische Mission für Repatriierung) (1946–1952), obiekt pełnił też rolę recepcyjną dla władz miasta (1952–2006).

w okresie NRDEdytuj

W 1972 przeniesiono do Lipska urząd działający dotychczas w Dreźnie (1958–1972), który pracował do momentu zjednoczenia Niemiec w 1990, m.in. przy Poetenweg 41 (1974–1981), nadając mu statut generalnego.

W konsulacie funkcjonowała komórka organizacyjna Grupy „Karpaty” MSW z siedzibą w Berlinie.

w okresie RFNEdytuj

Realizację zadań konsularnych kontynuowano też w tym mieście w latach 1990–2009, np. z siedzibą przy Poetenweg 51 (1997–2000), ostatnio przy Trufanowstraße 25. Okręg konsularny obejmował wówczas Saksonię i Turyngię.

Instytut PolskiEdytuj

W Lipsku przy Markt 10 funkcjonuje Instytut Polski (Polnisches Institut) (1990–), który kontynuuje działalność Polskiego Centrum Kultury i Informacji (Polnischen Kultur- und informationzentrum) (1969–1990). Od 2009 jest filią podobnej placówki w Berlinie (Polnisches Institut Berlin / Filiale Leipzig).

Kierownicy konsulatuEdytuj

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Rocznik służy zagranicznej RP, MSZ, Warszawa 1938
  • Edward Kołodziej: Inwentarze akt konsulatów polskich w Niemczech 1918–1939, Instytut Śląski, Opole 1983, s. 119
  • Edward Kołodziej: Inwentarz akt Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie z lat (1919), 1920–1939: Do 1934 roku poselstwa, PWN, Warszawa 1990, s. 421, ​ISBN 83-01-09876-7​, ​ISBN 978-8301098766
  • Henryk Chałupczak, Edward Kołodziej (opr.): Zjazdy i konferencje konsulów polskich w Niemczech, protokoły i sprawozdania, 1920–1939, Wyd. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1999, s. 375, ​ISBN 83-227-1354-1
  • Marek Masnyk, Ryszard Kaczmarek: Konsulaty na pograniczu polsko – niemieckim i polsko – czechosłowackim w latach 1918–1939, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2004, s. 206, ​ISBN 83-226-1334-2
  • Krzysztof Szczepanik, Dyplomacja Polski 1918-2005, struktury organizacyjne, Warszawa: Wydawnictwo Askon, 2005, s. 243, ISBN 83-87545-89-9, OCLC 69357311.
  • Ryszard Król: Aus der Geschichte und der Gegenwart des Polnischen Generalskonsulats in Leipzig, [in:] Polen in Leipzig, Damals Heute, Europa-Haus Leipzig e.V., Leipzig 2006, s. 18–21, ​ISBN 3-933312-12-4
  • Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918–2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2007, s. 584, ​ISBN 978-83-7452-019-5​.
  • Peter Salden: Polsko-niemieckie stosunki po drugiej wojnie światowej do r. 1956, [w:] [2]
  • Wojciech Skóra: Polskie placówki konsularne w Niemczech we wrześniu 1939 roku, [w:] Z morza i Pomorza. Spojrzenie na wrzesień 1939. Polityka i wojna, Toruń 2011, s. 432–457, [w:] [3]

PrzypisyEdytuj

  1. funkcjonariusz Grupy "Karpaty" MSW
  2. [1]