Otwórz menu główne

Kotlina Sokołowskakotlina w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych, w paśmie Gór Suchych.

Kotlina Sokołowska
Unisław Śląski-panorama zima.jpg
Kotlina zimą. Widok od strony południowo-zachodniej z szczytu Stożka Wielkiego
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Masyw Czeski
Podprowincja Sudety
z Przedgórzem Sudeckim
Makroregion Sudety Środkowe
Mezoregion Góry Kamienne
Mikroregion(y) Kotlina Sokołowska
Zajmowane
jednostki
administracyjne
województwo dolnośląskie

Spis treści

CharakterystykaEdytuj

Kotlina Sokołowska jest to niewielkie śródgórskie obniżenie (ok. 600 m n.p.m.), położone wśród Gór Suchych. Od południa, zachodu i wschodu kotlinę ograniczają Góry Suche, a od południa graniczy ono z Wyżyną Unisławską.

Jest to kotlina śródgórska wypreparowana w czerwonych łupkach ilastych i piaskowcach permskich, otoczona charakterystycznymi górami o powulkanicznych kształtach.

Krajobraz kotliny jest wyżynny. Najwyższe wzniesienia nie przekraczają 600 m n.p.m. Cały obszar jest pofałdowany, łagodny, porośnięty lasem. Jest to teren średnio zaludniony, większość obszaru zajmują lasy i łąki. Krajobraz przeobrażony, zurbanizowany.

Przeważają gleby gliniaste i szkieletowe.

W centralnej części kotliny leży miejscowość Sokołowsko.

KlimatEdytuj

Położenie fizycznogeograficzne oraz masyw gór otaczających sprawiają, że nad kotliną ścierają się różnorodne masy powietrzne, wpływające na kształtowanie się typów pogody i zjawisk atmosferycznych tego mezoregionu. Obszar kotliny odznacza się specyficznym, surowym klimatem (mrozowiska). Pory roku są łatwo rozpoznawalne i wyznaczane przez przebieg temperatury: ciepła i wilgotna wiosna, ciepłe i często suche lato, chłodna i wilgotna jesień oraz mroźna zima ze znacznymi opadami śniegu. Zachmurzenie średnie występuje w okresie jesienno-zimowym, najmniejsze w lecie. Opadom często towarzyszą gwałtowne burze z wyładowaniami.

WodyEdytuj

Kotlina Sokołowska należy do dorzecza Odry. Najdłuższym ciekiem wodnym kotliny jest potok Sokołowiec, który wraz ze swoimi dopływami odwadnia kotlinę spływając do Ścinawki.

Zabytki i atrakcje turystyczneEdytuj

Przez kotlinę prowadzą szlaki turystyczne: czerwony, czarny, zielony i niebieski.

BibliografiaEdytuj

  1. M.Staffa (red.): Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 9 Góry Kamienne, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 1996, ​ISBN 83-85773-20-7
  2. Praca zbiorowa: Mapa Sudety Środkowe, Skala 1:40 000, Wydawnictwo Turystyczne Plan, Jelenia Góra 2005r., ​ISBN 83-60044-44-9