Kowadełko

Kowadełko (łac. incus) – jedna z trzech kosteczek słuchowych u ssaków. Położona jest w jamie bębenkowej. Przekazuje drgania dźwiękowe z ucha zewnętrznego do ucha wewnętrznego.

Schemat budowy kowadełka.

Znajduje się w uchu środkowym. Swoją powierzchnią stawową łączy się z główką młoteczka (łac. caput mallei) a odnogą długą (łac. crus longum) jest ruchomo połączona z głową strzemiączka. Ewolucyjnie wywodzi się z kości kwadratowej gadów, która pierwotnie pochodzi z kości osłaniających pierwszą szparę skrzelową ryb (tryskawkę)[1].

Jego odkrywcą (podobnie jak młoteczka) jest Alessandro Achillini.

PrzypisyEdytuj

  1. Richard L. Drake, A. Wayne Vogl, Adam W.M. Mitchell, Gray Anatomia Podręcznik dla studentów Tom 3, K.S. Jędrzejewski, M. Polguj (red.), ISBN 978-83-66548-16-9.