Otwórz menu główne

Krążowniki rakietowe typu California

Krążowniki rakietowe typu Californiaamerykańskie krążowniki budowane w latach 70. dwudziestego wieku, pierwszy – poza lotniskowcami – typ nawodnych okrętów z napędem atomowym marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych przeznaczony do seryjnej produkcji. Krążowniki typu California, były w rzeczywistości nuklearną wersją okrętów rakietowych proponowanych dla US Navy na początku lat 60. z systemem rakietowym Tartar-D. Ich konstrukcja została opóźniona na skutek sprzeciwu wobec budowy nawodnych okrętów z napędem atomowym ze strony sekretarza obrony Roberta McNamary oraz finansowych potrzeb wojny w Wietnamie. Środki finansowe na budowę okrętów tego typu, zostały wyasygnowane dopiero na skutek silnego nacisku ze strony Kongresu. Wszystkie jednostki tego typu budowane były stoczni Newport News Shipbuilding w Newport News. Okręty tego typu, oryginalnie klasyfikowane były jako fregaty rakietowe (DLGN), jednak ich klasyfikacja uległa zmianie 30 czerwca 1975 roku.

Krążowniki rakietowe typu California
USS South Carolina (CGN-37) underway in the Atlantic Ocean on 1 November 1984 (6405117).jpg
Opis typu
Kraj budowy Stany Zjednoczone
Użytkownicy  US Navy
Stocznia Newport News Shipbuilding
Wejście do służby 16 lutego 1974
Zbudowane okręty dwa
Okręty w służbie brak
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność pełna: 10.530 długich ton
Długość 181,8 metra
Szerokość 18,6 metra
Zanurzenie 9,6 metra
Napęd 2 reaktory PWR GE D2G.
2 turbiny parowe (70.000 KM),
2 śruby
Prędkość więcej niż 30 węzłów
Załoga CGN-36: 528 osób
CGN-37: 547 osób
Uzbrojenie rakietowe:
Harpoon w 8 Mk 141
Standard SM-1 w 2 Mk 13 Mod 3
artyleryjskie:
• 2 działa DP Mk 45 kal. 127 mm
• 2 × 20 mm Phalanx CIWS Mk 16
systemy przeciwpodwodne:
ASROC wyrzutniach Mk 16
torpedy Mk 32
Wyposażenie lotnicze tylko dla celów zaopatrzenia (VERTREP)

KonstrukcjaEdytuj

Okręty tego typu budowane były według projektu SCB nr 241, będącego częścią projektu nowej serii SCB 241.65. Okręty wyposażone były w duże lądowisko dla helikopterów, nie miały jednak ani hangaru ani urządzeń przystosowanych do obsługi śmigłowców, toteż helikoptery wykorzystywane były jedynie do zaopatrywania jednostek. Z uwagi na fakt iż wyrzutnie Mk 13 nie mogły pomieścić rakietotorped ASROC, wyposażone były początkowo w wyrzutnie Mk 16, które zostały jednak w 1993 roku usunięte. W odróżnieniu od poprzednich typów CG/CGN, jednostki typu California nie zostały wybudowane z drugą baterią artyleryjską, uzbrojone natomiast zostały w 80 pocisków rakietowych serii Standard klasy woda-powietrze SM-1 ( Tartar-D system). Okrętów tych nie zaopatrzono w pociski Tomahawk, dysponowały za to ośmioma umieszczonymi na burtach śródokręcia wyrzutniami Mk 141 pocisków Harpoon. System obrony bezpośredniej jednostek stanowiły dwa działa kal 20 mm Phalanx CIWS Mk 16 zaś możliwość zwalczania okrętów podwodnych zapewniały torpedy Mk 32 kalibru 324 mm w czterech pojedynczych wyrzutniach torpedowych.

Wyposażenie elektroniczne
Na wyposażenie elektroniczne okrętów tego typu składały się:

  1. radary:
  2. sonar dziobowy AN/SQS-26CX
  3. układy kontroli ognia:
  4. w skład układów walki elektronicznej (EW) wchodziły: AN/SLQ-25 Nixie, AN/SLQ-32(V)3 oraz AN/SLQ-34

BibliografiaEdytuj

  • Norman Polmar: The Naval Institute Guide to the Ships and Aircraft of the U.S. Fleet. T. Sixteenth Edition. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, s. 117. ISBN 1-55750-686-8.