Otwórz menu główne

Księginki (niem. Kerzdorf[1]) – dawna wieś, obecnie część miasta Lubań w województwie dolnośląskim.

Od średniowiecza miejscowość była własnością lubańskiego klasztoru sióstr magdalenek[2], założonego w 1320 roku. W drugiej połowie XIX w., po odkryciu w złóż bazaltu i gliny, nastąpił dynamiczny rozwój okolic Lubania, w tym również Księginek[2]. W roku 1865 miasto zyskało połączenie kolejowe z Jelenią Górą (obecnie linia kolejowa nr 274), a do księgińskiej kopalni doprowadzono bocznicę[2]. W 1896 otwarto linię kolejową Lubań – Leśna, a we wsi znalazł się jeden z przystanków[2] (zlikwidowany w latach 50.)[3].

Po II wojnie światowej nazwę wsi zmieniono na Świecowo (do 1946) i przyłączono do gminy Zaręba Górna. Od 1948 roku miast starało się o włączenie Księginek w swoje granice. Udało się to w roku 1954. W Księginkach mieszkały wówczas 1374 osoby.

Obecnie w Księginkach znajduje się kościół św. Maksymiliana Marii Kolbe oraz Gimnazjum nr 1 im. S. Wyspiańskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  2. a b c d Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 1: A-Ł. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 371, 372. ISBN 83-85773-60-6.
  3. Linia Lubań Śląski - Leśna. [dostęp 2015-04-04].

BibliografiaEdytuj