Laurent Monsengwo Pasinya

Laurent Monsengwo Pasinya (ur. 7 października 1939 w Mongobele) – kongijski duchowny rzymskokatolicki, doktor egzegezy biblijnej, biskup pomocniczy Inongo w latach 1980–1981, biskup pomocniczy Kisangani w latach 1981–1988, przewodniczący Konferencji Episkopatu Kongo w latach 1984–1992 i 2004–2008, arcybiskup metropolita Kisangani w latach 1988–2007, przewodniczący Sympozjum Konferencji Episkopatów Afryki i Madagaskaru w latach 1997–2003, arcybiskup metropolita Kinszasy w latach 2007–2018, kardynał prezbiter od 2010, członek Rady Kardynałów w latach 2013–2018, od 2018[1] arcybiskup senior archidiecezji Kinszasy.

Laurent Monsengwo Pasinya
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Laurent Monsengwo Pasinya (2010)
Herb Laurent Monsengwo Pasinya In fide veritatis
W wierze prawdy
Kraj działania  Demokratyczna Republika Konga
Data i miejsce urodzenia 7 października 1939
Mongobele
Arcybiskup metropolita Kinszasy
Okres sprawowania 2007–2018
Członek Rady Kardynałów
Okres sprawowania 2013–2018
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 21 grudnia 1963
Nominacja biskupia 13 lutego 1980
Sakra biskupia 4 maja 1980
Kreacja kardynalska 20 listopada 2010
Benedykt XVI
Kościół tytularny S. Maria „Regina Pacis” in Ostra mare
Strona internetowa
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 maja 1980
Miejscowość Watykan
Miejsce Bazylika św. Piotra
Konsekrator Jan Paweł II
Współkonsekratorzy Agnelo Rossi
Joseph Albert Malula

ŻyciorysEdytuj

W 1960 rozpoczął studia teologiczne na Papieskim Uniwersytecie Urbaniana w Rzymie, uzyskując licencjat w 1964. Następnie doktoryzował się z egzegezy biblijnej na Papieskim Instytucie Biblijnym. Święcenia prezbiteratu otrzymał 21 grudnia 1963 z rąk kardynała Grzegorza Piotra XV Agagianiana. Po świeceniach był przez wiele lat wykładowcą na Uniwersytecie w Kinszasie.

13 lutego 1980 papież Jan Paweł II prekonizował go biskupem pomocniczym Inongo ze stolicą tytularną Aquae Novae in Proconsulari. 4 maja 1980 otrzymał święcenia biskupie, a udzielił mu ich sam papież podczas papieskiej mszy w Kinszasie, w trakcie swojej pielgrzymki do Afryki (1980). Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „In fide veritatis” (W wierze prawdy).

7 kwietnia 1981 papież mianował go biskupem pomocniczym Kisangani.

W latach 1984–1992 i 2004–2008 był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Kongo[2].

1 września 1988 papież podniósł go do godności arcybiskupa metropolity Kisangani. 29 czerwca 1989 w Bazylice św. Piotra na Watykanie otrzymał od papieża paliusz metropolitalny.

W latach 1997–2003 był przewodniczącym Sympozjum Konferencji Episkopatów Afryki i Madagaskaru.

6 grudnia 2007 papież Benedykt XVI przeniósł go na stolicę metropolitalną archidiecezji Kinszasy[3]. Archidiecezję przejął kanonicznie 2 lutego 2008, a także odbył ingres do katedry Najświętszej Marii Panny. 29 czerwca 2008 w Bazylice św. Piotra na Watykanie otrzymał oď papieża paliusz metropolitalny. 1 listopada 2018 papież przyjął jego rezygnację z obowiązków arcybiskupa metropolity Kinszasy[4].

20 października 2010 podczas modlitwy Anioł Pański papież Benedykt XVI ogłosił, że mianował go kardynałem[5]. 20 listopada 2010 na konsystorzu w Bazylice św. Piotra kreował go kardynałem prezbiterem, a jako kościół tytularny nadał mu S. Maria „Regina Pacis” in Ostra mare[6]. 22 stycznia 2011 uroczyście objął swój kościół tytularny w Rzymie. Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka (Jorge Mario Bergoglio). 7 października 2019 w związku z ukończeniem 80 lat utracił prawo do udziału w konklawe.

Decyzją papieża Franciszka od 13 kwietnia 2013[7] do 12 grudnia 2018 był członkiem grupy dziewięciu kardynałów doradców (Rada Kardynałów), którzy służą radą Ojcu Świętemu w zarządzaniu Kościołem i w sprawach reformy Kurii Rzymskiej[8].

PrzypisyEdytuj

  1. KARDYNAŁ, KTÓRY MOŻE ZOSTAĆ PREZYDENTEM. tygodnikpowszechny.pl, 2018-11-10. [dostęp 2018-11-10].
  2. Konferencja Episkopatu Demokratycznej Republiki Konga w bazie gcatholic.org (ang.) [dostęp 2020-03-19]
  3. NOMINA DELL’ARCIVESCOVO DI KINSHASA (REPUBBLICA DEMOCRATICA DEL CONGO) (wł.). vatican.va. [dostęp 2007-12-06].
  4. Rinuncia e successione dell’Arcivescovo di Kinshasa (Repubblica Democratica del Congo) (wł.). vatican.va. [dostęp 2018-11-01].
  5. ANNUNCIO DI CONCISTORO PER LA CREAZIONE DI NUOVI CARDINALI (wł.). vatican.va. [dostęp 2010-10-20].
  6. CONCISTORO ORDINARIO PUBBLICO PER LA CREAZIONE DI VENTIQUATTRO NUOVI CARDINALI (CONTINUAZIONE), 20.11.2010 (wł.). vatican.va. [dostęp 2010-11-20].
  7. COMUNICATO DELLA SEGRETERIA DI STATO, 13.04.2013 (wł.). vatican.va. [dostęp 2013-04-13].
  8. Papież usunął dwóch kardynałów zamieszanych w pedofilię (wł.). DEON.pl. [dostęp 2018-12-12].

BibliografiaEdytuj