Otwórz menu główne

Leonard Łukaszuk

polski prawnik

Leonard Bolesław Łukaszuk (ur. 29 września 1930 w Glinach na Lubelszczyźnie, zm. 13 października 2017[1]) – polski prawnik i nauczyciel akademicki, profesor nauk prawnych, wiceprezes Trybunału Konstytucyjnego (1985-1993), pułkownik Służby Bezpieczeństwa PRL[2].

Leonard Łukaszuk
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 29 września 1930
Gliny
Data śmierci 13 października 2017
Profesor nauk prawnych
Specjalność:
prawo międzynarodowe publiczne
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1968
Habilitacja 1974
Profesura 1985
Profesor
Jednostka - Instytut Stosunków Międzynarodowych UW (1994-2017)
- Akademia Marynarki Wojennej (od 1987)
- Akademia Spraw Wewnętrznych (1975-1985)
1. wiceprezes Trybunału Konstytucyjnego
Okres spraw. 1 grudnia 1985
1 grudnia 1993
Poprzednik utworzenie stanowiska
Następca Janusz Trzciński

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

MłodośćEdytuj

W latach 1939-1956 mieszkał na terenie sowieckiej Ukrainy, gdzie w latach 1951-1955 walczył z partyzantką nacjonalistyczną (w obwodach lwowskim i tarnopolskim). W 1958 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.

Praca w organach bezpieczeństwa PRLEdytuj

W latach 1953-1990 funkcjonariusz MBP, KdsBP i Służby Bezpieczeństwa MSW PRL[2].

W latach 1967-1973 był wicedyrektorem gabinetu ministra spraw wewnętrznych (w czasach urzędowania ministrów Moczara, Świtały i Szlachcica).

W latach 1973-1982 dyrektor Biura Prawnego MSW PRL, następnie do 1984 zastępca dyrektora Biura Organizacyjno-Prawnego MSW PRL.

W latach 1975-1985 był wykładowcą Akademii Spraw Wewnętrznych[2].

Działalność naukowo-dydaktycznaEdytuj

W 1968 uzyskał stopień naukowy doktora, a w 1974 doktora habilitowanego. Tytuł naukowy profesora nauk prawnych otrzymał w 1985. Profesorem zwyczajnym został w 1994.

Pracował w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych[2]. Od 1987 współpracował z Akademią Marynarki Wojennej w Gdyni oraz szczecińskim Ośrodkiem Myśli Morskiej Stowarzyszenia „Civitas Christiana” (d. PAX). W 1994 podjął pracę w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie wykładał m.in. prawo morza i międzynarodową ochronę własności intelektualnej[3]. Współpracował również z PISM i Akademią Dyplomatyczną.

Był autorem licznych programów nauczania, podręczników, zeszytów naukowych i studiów z dziedziny prawa morza. Uczestniczył w krajowych i zagranicznych konferencjach dotyczących tej dziedziny.

Pod jego kierunkiem stopień naukowy doktora uzyskało 14 osób, m.in. Uri Huppert (2007)[4].

Działalność sędziowskaEdytuj

W 1985 Sejm PRL wybrał go na członka i wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego, którym pozostał przez pełną kadencję do 1993, która wówczas trwała osiem lat.

PrzypisyEdytuj

  1. Leonard Łukaszuk (pol.). wyborcza.pl. [dostęp 2017-10-17].
  2. a b c d Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej. ipn.gov.pl. [dostęp 2017-10-10].
  3. Instytut Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego, 29 kwietnia 2006 [dostęp 2018-10-08].
  4. System Wspomagania Wyboru Recenzentów, recenzenci.opi.org.pl [dostęp 2018-10-08] (ang.).

BibliografiaEdytuj

  • Prawo morskie (Tom XIII, poświęcony prof. Łukaszukowi w 70-lecie urodzin), Gdańsk 2000, ss. 5-6.