Leopold Szerauc

Leopold Szerauc nazwisko rodowe Scherautz (ur. 18 czerwca 1887, zm. 23 kwietnia 1943 w Korzeniowie, pow. Dębica) – inżynier, piłkarz i lekkoatleta.

Leopold Szerauc
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1887
Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 23 kwietnia 1943
Korzeniów
Wzrost 178 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1903–1914 Czarni Lwów
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 18 czerwca 1887 jako syn Edwarda. Ukończył szkoły inżynierii wiertniczej. Wyjechał na Kaukaz gdzie poznał swoją przyszłą żonę. Po powrocie do Polski pracował w przemyśle naftowym, w firmach zagranicznych, a później we własnym zakresie w okolicach Bolesławia, Jasła i Krosna. W latach 30. pracował w Państwowej Fabryce Olejów Mineralnych „Polmin" w Drohobyczu. Razem z inż. Mieczysławem Mrazkiem (1893–1977) skonstruowali i zbudowali żurawie wiertnicze przewoźne cięższego typu SM-2.

Był członkiem Wydziału Krajowego Towarzystwa Naftowego[1].

Od 1917 był żonaty z Wandą z Urbanowiczów (1896–1973), z którą miał dwóch synów: Edwarda i Jerzego (1922–1982). Na przełomie 1936/1937 z żoną kupili majątek Korzeniów.

Pochowany przy kapliczce na cmentarzu historycznym w Korzeniowie[2].

Kariera sportowaEdytuj

W młodości był wszechstronnym sportowcem, tj. piłkarzem i lekkoatletą reprezentującym klub Czarni Lwów[3][4][5][6][7], chodziarzem, biegaczem przełajowym[8] i przeszkodowym[4] oraz tyczkarzem[9][10].

4 października 1907 we Lwowie ukończył chód na 50 kilometrów z czasem 5:53:18,0[7]. 12 grudnia 1921 Polski Związek Lekkiej Atletyki zatwierdził ten rezultat jako pierwszy rekord Polski w tej konkurencji[7].

4 czerwca 1908 wziął udział w chodzie na 70 kilometrów (ze Stryja do Lwowa). Zajął 2. miejsce z czasem 9:26:00 (zwyciężył Tadeusz Kuchar z wynikiem 9:01:30)[5].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Sprawozdanie z działalności Krajowego Towarzystwa Naftowego za r. 1929. „Przemysł Naftowy”. Rok V, Z. 7, s. 156, 10 kwietnia 1930. Lwów: Krajowe Towarzystwo Naftowe we Lwowie. [dostęp 2021-06-23]. 
  2. Zabytki regionu, fundacja-hereditas.pl [dostęp 2021-06-23].
  3. Stanisław Zaborniak: Lekkoatletyka na ziemiach polskich w latach 1867–1918. Rzeszów: 2004, s. 54. ISBN 83-92-0354-4-5.
  4. a b Stanisław Zaborniak: Lekkoatletyka na ziemiach polskich w latach 1867–1918. Rzeszów: 2004, s. 157. ISBN 83-92-0354-4-5.
  5. a b Stanisław Zaborniak: Lekkoatletyka na ziemiach polskich w latach 1867–1918. Rzeszów: 2004, s. 160. ISBN 83-92-0354-4-5.
  6. Stanisław Zaborniak: Lekkoatletyka na ziemiach polskich w latach 1867–1918. Rzeszów: 2004, s. 173. ISBN 83-92-0354-4-5.
  7. a b c Stanisław Zaborniak: Lekkoatletyka na ziemiach polskich w latach 1867–1918. Rzeszów: 2004, s. 231. ISBN 83-92-0354-4-5.
  8. Stanisław Zaborniak: Lekkoatletyka na ziemiach polskich w latach 1867–1918. Rzeszów: 2004, s. 134–135. ISBN 83-92-0354-4-5.
  9. Stanisław Zaborniak: Lekkoatletyka na ziemiach polskich w latach 1867–1918. Rzeszów: 2004, s. 135. ISBN 83-92-0354-4-5.
  10. Stanisław Zaborniak: Lekkoatletyka na ziemiach polskich w latach 1867–1918. Rzeszów: 2004, s. 156. ISBN 83-92-0354-4-5.
  11. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 411 „za zasługi na polu pracy zawodowej w przemyśle”.