Licyniusz Krassus Skrybonianus

Licinius Crassus Scribonianus[1] (zm. 70 n.e.) – polityk rzymski w początku pryncypatu.

Licyniusz Krassus Skrybonianus był trzecim synem Marka Licyniusza Krassusa Frugi konsula w 27 n.e. i Skrybonii[2]. Rodzice Skrybonianusa i jego brat Gnejusz Pompejusz Magnus zostali straceni za cesarza Klaudiusza w 47 n.e.[3][4][5]

Za panowania cesarza Nerona przebywał w Rzymie. Zachowała się inskrypcja, mówiąca, że Wespazjan, będąc wtedy jeszcze osobą prywatną, rozstrzygał spór graniczny między Skrybonianusem i jego bratem Pizonem[6]. Drugi brat Skryboniana, Krassus Frugi, został skazany na śmierć przez Nerona w 67 n.e.[7] Trzeci brat, Pizon Licynianus, w 69 n.e. został adoptowany przez cesarza Galbę i wyznaczony na jego następcę. Po pięciu dniach zginął wraz z Galbą, gdy władzę w wyniku spisku przejął Othon. Ciało zostało wydane żonie Weranii i bratu Skrybonianowi[8].

W 70 n.e. senator i dowódca Marek Antoniusz Prymus pod nieobecność cesarza Wespazjana i Tytusa w Rzymie, zachęcał Skrybonianusa, uważanego za poważnego pretendenta dzięki znakomitemu pochodzeniu i zasługom braci, do objęcia władzy. Skrybonianus jednak z ostrożności wprost odmówił[9][10][11]. Nie znamy okoliczności jego śmierci, zginął lub został stracony w 70 n.e.[12][13]

Być może jego córką była Licynia Kornelia Woluzja Torkwata.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. PIR 1897 ↓, L 132 s. 277.
  2. Tacyt ↓, Dzieje I, 14–15, 47–48.
  3. Seneka ↓, Apocolocynthosis XI, XIII.
  4. Tacyt ↓, Dzieje I 48, s. 414.
  5. Kasjusz Dion ↓, Historia rzymska LX, 31.
  6. CIL VI, 1268: Hi termini XIX positi sunt / ab Scriboniano et Pisone Frugi / ex depalatione T(iti) Flavi Vespasiani / arbitri
  7. Tacyt ↓, Dzieje IV, 42, s. 553.
  8. Tacyt ↓, Dzieje IV, 47–48.
  9. Byra 2014 ↓, s. 301.
  10. Rudich 1993 ↓, s. 202–203.
  11. Tacyt ↓, Dzieje IV, 39.
  12. Griffin 2000 ↓, s. 6.
  13. Tacyt ↓, Dzieje IV, 48.

BibliografiaEdytuj

Źródła
Opracowania