Otwórz menu główne

Lista niemieckich asów myśliwskich z okresu II wojny światowej latających na samolotach odrzutowych

lista w projekcie Wikimedia
Messerschmitt Me 262A

As myśliwski to tytuł przyznawany pilotowi myśliwskiemu, który zestrzelił pięć lub więcej wrogich samolotów w czasie walki powietrznej.

Około 300 niemieckich pilotów uzyskało ten tytuł, latając na samolotach napędzanych silnikami tłokowymi[1]. Jednak tylko 28 niemieckich pilotów zestrzeliło pięć lub więcej samolotów wroga, latając samolotem napędzanym silnikiem odrzutowym.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Pierwszym potwierdzonym przez źródła alianckie zestrzeleniem wrogiego samolotu przez niemieckiego pilota samolotu odrzutowego było zniszczenie rozpoznawczego Mosquito PR XVI z 540 Dywizjonu Royal Air Force przez Leutnanta Joachima Webera 8 sierpnia 1944 roku w okolicach Ohlstadt. Załoga Mosquito w składzie Flight Lieutenant D. Matthewman i Flight Sergeant W. Stopford zginęła.

W literaturze spotyka się często informacje, jakoby pierwszym niemieckim zwycięstwem była walka jaką stoczył Alfred Schreiber 26 lipca 1944 r. (angielskie źródła podają datę 25 lipca)[2]. Zaatakował on wtedy rozpoznawczego Mosquito PR XVI w czasie lotu nad Alpami myśliwcem Messerschmitt Me 262 A-1a W.Nr. 130 017 (niemiecki: Werknummer – numer fabryczny). Jednak angielski samolot z załogą w składzie Lieutenant A.E. Wall i Pilot Officer A.S. Lobban, pomimo uszkodzeń, w rzeczywistości dotarł bezpiecznie do alianckiego lotniska Fermo we Włoszech. Innym kandydatem do bycia pierwszym zestrzelonym był Spitfire PR.IX, którego zestrzelenie Schreiber zgłosił 2 sierpnia 1944 r., źródła brytyjskie nie potwierdzają jednak tego faktu.

Od 1944 niemiecka Luftwaffe wprowadzała do służby operacyjnej nowe typy myśliwców odrzutowych i rakietowych. Poza Me 262 także Me 163 "Komet" i He 162 "Volksjäger" służyły w dywizjonach bojowych. Mimo że piloci tych samolotów zgłosili kilka zestrzeleń, to żaden z latających na tych samolotach nie uzyskał statusu asa[3].

Niemieccy pilociEdytuj

Poniższa lista jest domyślnie posortowana według liczby zgłoszonych zestrzeleń na podstawie książki German Jet Aces of World War 2[4].

      Taki kolor wraz z asteryskiem (*) oznacza, że pilot został bądź to zabity w czasie akcji bojowej, bądź zginął w wypadku lotniczym.

Nazwisko Stopień Zwycięstwa na samolotach odrzutowych Jednostka Łącznie zestrzeleń Uwagi
Welter, KurtKurt Welter Oberleutnant 20+[5][6] Kdo Welter
10./NJG 11
63
Bar, HeinrichHeinrich Bär Oberstleutnant 16 EJG 2
JV 44
220
Schall, FranzFranz Schall* Hauptmann 14 Kdo Nowotny
JG 7
137 zginął w wypadku lotniczym 10 kwietnia 1945[4]
Buchner, HermannHermann Buchner Oberfeldwebel 12 Kdo Nowotny
JG 7
58
Eder, Georg-PeterGeorg-Peter Eder Major 12 Kdo Nowotny
JG 7
78 ranny 16 lutego 1945[4]
Rudorffer, ErichErich Rudorffer Major 12 JG 7 222
Schnörrer, KarlKarl Schnörrer Leutnant 11 EKdo 262
Kdo Nowotny
JG 7
46 ranny 30 marca 1945[4]
Büttner, ErichErich Büttner* Oberfeldwebel 8 EKdo 262
Kdo Nowotny
JG 7
8 zginął w akcji 20 marca 1945[4]
Lennartz, HelmutHelmut Lennartz Feldwebel 8 EKdo 262
Kdo Nowotny
JG 7
13 pierwsze zwycięstwo powietrzne samolotu odrzutowego nad B-17 Flying Fortress – 15 sierpnia 1944[7]
Rademacher, RudolfRudolf Rademacher Leutnant 8 JG 7 126
Schuck, WalterWalter Schuck Oberleutnant 8 JG 7 206
Wegmann, GüntherGünther Wegmann Oberleutnant 8 EKdo 262
JG 7
14 ranny 18 marca 1945[4]
Weihs, Hans-DieterHans-Dieter Weihs Leutnant 8 JG 7 8 kolizja w powietrzu z Hansem Waldmannem 18 marca 1945, Waldmann zginął[8]
Weissenberger, TheodorTheodor Weissenberger Major 8 JG 7 208
Ambs, AlfredAlfred Ambs Leutnant 7 JG 7 7
Arnold, HeinzHeinz Arnold* Oberfeldwebel 7 JG 7 49 zginął w akcji 17 kwietnia 1945[4],
samolot Arnolda, Me 262 A-1a W.Nr.500491 "Żółta 7" z II./JG 7 noszący jego osobisty rejestr zwycięstw powietrznych znajduje się na wystawie w Smithsonian Institution, Waszyngton, USA[9]
Becker, Karl-HeinzKarl-Heinz Becker Feldwebel 7 10./NJG 11 7
Galland, AdolfAdolf Galland Generalleutnant 7 JV 44 104 ranny 26 kwietnia 1945[4]
Köster, FranzFranz Köster Unteroffizier 7 EJG 2
JG 7
JV 44
7
Muller, FritzFritz Müller Leutnant 6 JG 7 22
Steinhoff, JohannesJohannes Steinhoff Oberst 6 JG 7
JV 44
176 ranny 18 kwietnia 1945[4]
Baudach, HelmutHelmut Baudach* Oberfeldwebel 5 Kdo Nowotny
JG 7
20 zginął w akcji 22 lutego 1945[4]
Ehrler, HeinrichHeinrich Ehrler* Major 5 JG 7 206 zginął w akcji 4 kwietnia 1945[4]
Grünberg, HansHans Grünberg Oberleutnant 5 JG 7
JV 44
82
Heim, JosephJoseph Heim* Gefreiter 5 JG 7 5 zginął w akcji 10 kwietnia 1945[4]
Neumann, KlausKlaus Neumann Leutnant 5 JG 7
JV 44
37
Schreiber, AlfredAlfred Schreiber* Leutnant 5 Kdo Nowotny
JG 7
5 pierwszy as odrzutowy w historii[10],
zginął w wypadku lotniczym 26 listopada 1944[4]
Späte, WolfgangWolfgang Späte Major 5 (JG 400)
JV 44
99

PrzypisyEdytuj

  1. Spick 1996, s. 2–3.
  2. Radinger & Schick 1993, s. 51.
  3. Spick 1996, s. 204.
  4. a b c d e f g h i j k l m Morgan & Weal 1998, s. 88.
  5. Kurt Welter zniszczył ponad 20 samolotów wroga, latając na Me 262. Jednak trwają dyskusje dotyczące dokładnej liczby.
  6. Hinchliffe 1998, s. 210, 294.
  7. Morgan & Weal 1998, s. 17.
  8. Weal 2003, s. 92.
  9. Radinger & Schick 1993, s. 60.
  10. Foreman & Harvey 1995, s. 81.

BibliografiaEdytuj

  • Manfred Boehme: JG 7 The World's First Jet Fighter Unit 1944/1945. Atglen: Schiffer Publishing Ltd, 1992. ISBN 0-88740-395-6.
  • Walter J. Boyne: Messerschmitt Me 262 Arrow to the Future. USA: Smithsonian Institution, 1980. ISBN 0-87474-275-7.
  • Harvey S.E., Foreman John: Messerschmitt Combat Diary Me.262. Crecy Publishing Ltd, 1995. ISBN 1-871187-30-3.
  • Peter Hinchliffe: Luftkrieg bei Nacht 1939-1945. Motorbuch Verlag, 1998. ISBN 3-613-01861-6.
  • Weal John, Morgan Hugh: German Jet Aces of World War 2. Londyn: Orsprey Publishing Limited, 1998. ISBN 1-85532-634-5.
  • Schick Walther, Radinger Willy: Messerschmitt Me 262 Development Testing Production. Schiffer Publishing Ltd, 1993. ISBN 0-88740-516-9.
  • Mike Spick: Luftwaffe Fighter Aces. Nowy Jork: Ivy Books, 1996. ISBN 0-8041-1696-2.
  • John Weal: Bf109 Aces of the Russian Front. Oxford: Osprey Publishing Limited, 2003. ISBN 1-84176-084-6.

Linki zewnętrzneEdytuj