Otwórz menu główne

Literatura Ludowa

Literatura Ludowa – czasopismo folklorystyczne o charakterze popularnonaukowym, wydawane nieregularnie w Warszawie w latach 1957-1968 pod redakcją komitetu (przew. J. Krzyżanowski, sekretarz S. Świrko), wznowione w 1972 we Wrocławiu jako „dwumiesięcznik nauk.-lit.” pod red. Czesława Hernasa (od połowy 1975 roku przy współpracy Komitetu Redakcyjnego), organ Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Pierwotnie nakład czasopisma wynosił do 1000 egz., obecnie tylko 300 egz., wydawane jest w formacie B5.

Literatura Ludowa
Częstotliwość nieregularnik, dwumiesięcznik
Państwo  Polska
Rodzaj czasopisma folklorystyczne, literackie
Pierwsze wydanie 1957
Format B5

Początkowo kolejne zeszyty "Literatury Ludowej" poświęcone były poszczególnym regionom kraju, zawierały opis gwary danego obszaru, współczesne teksty pieśni, bajek, zagadek, przysłów itp., sylwetki ciekawszych postaci i informatorów, dane o miejscowych muzeach etnograficznych i bibliografię regionu. Ponadto publikowano w niej rozprawy z dziedziny folklorystyki, recenzje wydawnictw polskich i obcych, informacje o działalności placówek naukowych pracujących na polu folklorystyki. Z pismem współpracują specjaliści z całej Polski, a także działacze terenowi. Bibliografię zawartości za 1957-1964 zestawiła D. Świerczyńska (1965 nr l). Po wznowieniu pismo zmieniło swój profil, pojawił się dział rozpraw, tekstów i recenzji, więcej jest artykułów z zakresu teorii, metodologii badań folkloru, czy też np. na temat różnych form literatury popularnej. W latach 90tych ub.w. do problematyki pisma włączono twórczość tzw. środowisk marginalnych i subkultur, w tym literatury więziennej, gwar młodzieżowych i zawodowych.