Otwórz menu główne

Literatura Ludowa – czasopismo folklorystyczne o charakterze popularnonaukowym, wydawane nieregularnie w Warszawie w latach 1957-1968 pod redakcją komitetu (przew. J. Krzyżanowski, sekretarz S. Świrko), wznowione w 1972 we Wrocławiu jako „dwumiesięcznik nauk.-lit.” pod red. Czesława Hernasa (od połowy 1975 roku przy współpracy Komitetu Redakcyjnego), organ Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Pierwotnie nakład czasopisma wynosił do 1000 egz., obecnie tylko 300 egz., wydawane jest w formacie B5.

Literatura Ludowa
Częstotliwość dwumiesięcznik
Państwo  Polska
Adres ul. Fryderyka Joliot-Curie 12, 50-383 Wrocław
Rodzaj czasopisma folklorystyka, literatura ludowa, teoria kultury, komparatystyka folklorystyczno-literacka, metodologia badań folklorystycznych, folklor środowiskowy
Pierwsze wydanie 1957
Redaktor naczelny prof. dr hab. Jolanta Ługowska
ISSN 0024-4708

Początkowo kolejne zeszyty "Literatury Ludowej" poświęcone były poszczególnym regionom kraju, zawierały opis gwary danego obszaru, współczesne teksty pieśni, bajek, zagadek, przysłów itp., sylwetki ciekawszych postaci i informatorów, dane o miejscowych muzeach etnograficznych i bibliografię regionu. Ponadto publikowano w niej rozprawy z dziedziny folklorystyki, recenzje wydawnictw polskich i obcych, informacje o działalności placówek naukowych pracujących na polu folklorystyki. Z pismem współpracują specjaliści z całej Polski, a także działacze terenowi. Bibliografię zawartości za 1957-1964 zestawiła D. Świerczyńska (1965 nr l). Po wznowieniu pismo zmieniło swój profil, pojawił się dział rozpraw, tekstów i recenzji, więcej jest artykułów z zakresu teorii, metodologii badań folkloru, czy też np. na temat różnych form literatury popularnej. W latach 90tych ub.w. do problematyki pisma włączono twórczość tzw. środowisk marginalnych i subkultur, w tym literatury więziennej, gwar młodzieżowych i zawodowych.