Otwórz menu główne

Longin, imię świeckie Jurij Władimirowicz Tałypin (ur. 17 lutego 1946 w Helsinkach, zm. 25 sierpnia 2014 w Düsseldorfie) – rosyjski biskup prawosławny.

Longin
Лонгин
Jurij Tałypin
Юрий Талыпин/Yrjö Talypin
biskup kliński
Ilustracja
Kraj działania  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1946
Helsinki
Data i miejsce śmierci 25 sierpnia 2014
Düsseldorf
biskup kliński
Okres sprawowania 1989–2014
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia moskiewska obwodowa
Śluby zakonne 11 kwietnia 1969
Diakonat 13 kwietnia 1969
Prezbiterat 18 maja 1969
Nominacja biskupia 6 października 1981
Sakra biskupia 11 października 1981
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 11 października 1981
Konsekrator Filaret (Wachromiejew)
Współkonsekratorzy Augustyn (Labardakis), Melchizedek (Lebiediew), Michał (Mudjugin), Laurenty (Trifunović), Anatol (Kuzniecow)

ŻyciorysEdytuj

Dzieciństwo i młodość spędził w Finlandii. Jego rodzice, Władimir Tałypin i Tatiana Jakowlewa, należeli do białych emigrantów rosyjskich. Miał starszego brata Lwa[1].

11 kwietnia 1969 złożył wieczyste śluby zakonne, 13 kwietnia tego samego roku został hierodiakonem, zaś 18 maja – hieromnichem. Od 1969 służył w parafii Opieki Matki Bożej w Helsinkach, jednej z kilku wspólnot prawosławnych w Finlandii, jakie pozostają w jurysdykcji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W trybie zaocznym ukończył seminarium duchowne, a następnie Akademię Duchowną w Leningradzie (odpowiednio w 1969 i 1974)[2]. Przed przyjęciem święceń pracował w ambasadzie japońskiej w Finlandii[1].

W 1979 wyjechał do Niemiec, gdzie został dziekanem parafii eparchii düsseldorfskiej. Jego wyjazd do Niemiec związany był z faktem, że władze niemieckie nie chciały przekazać zarządu parafii żadnemu duchownemu-obywatelowi Związku Radzieckiego (mnich Longin był obywatelem Finlandii)[1]. 3 grudnia tego samego roku otrzymał godność archimandryty. 6 października 1981 został nominowany na biskupa düsseldorfskiego. Chirotonia biskupia miała miejsce 11 października, zaś jako konsekratorzy wzięli w niej udział metropolici miński i słucki Filaret, niemiecki Augustyn (z Patriarchatu Konstantynopolitańskiego), arcybiskupi berliński Melchizedek oraz wołogodzki i wielkoustiuski Michał, biskupi Laurenty (Trifunović) (Serbski Kościół Prawosławny) oraz ufijski i stierlitamacki Anatol[2].

Był uczestnikiem prac Światowej Rady Kościołów[2].

W 1989 otrzymał godność arcybiskupa. Pozostając w Niemczech jako proboszcz stauropigialnej parafii Opieki Matki Bożej w Düsseldorfie, otrzymał tytuł arcybiskupa klińskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. Od lutego 1995 do śmierci przewodniczył Przedstawicielstwu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w Niemczech. Przyczynił się do utworzenia parafii Patriarchatu Moskiewskiego w Danii i na Islandii[2]. Zmarł w 2014 i został pochowany na cmentarzu miejskim w Bonn po liturgii pogrzebowej w miejscowym katolickim kościele św. Sebastiana (udostępnionym prawosławnym do celów liturgicznych) odprawionej przez metropolitę wołokołamskiego Hilariona[3].

PrzypisyEdytuj