Otwórz menu główne

Anatol, imię świeckie Jewgienij Kuzniecow (ur. 28 maja 1930 w Irkucku) – rosyjski biskup prawosławny.

Anatol
Анатолий
Jewgienij Kuzniecow
Евгений Кузнецов
biskup kerczeński
Ilustracja
Kraj działania  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1930
Irkuck
biskup kerczeński
Okres sprawowania 2003-2017
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia suroska
Śluby zakonne 11 października 1960
Diakonat 31 października 1954
Prezbiterat 1 lipca 1956
Sakra biskupia 3 września 1972
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 3 września 1972
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Objawienia Pańskiego
Konsekrator Pimen
Współkonsekratorzy Nikodem (Rotow), Juwenaliusz (Pojarkow), Antoni (Bloom), Pitirim (Nieczajew), Filaret (Wachromiejew), Platon (Łobankow), Serapion (Fadiejew), Chryzostom (Martiszkin)

ŻyciorysEdytuj

Od siedemnastego roku życia był psalmistą w różnych cerkwiach eparchii irkuckiej, zaś od 1949 – hipodiakonem jej ordynariusza, biskupa Palladiusza (Szerstiennikowa). W 1956 ukończył moskiewskie seminarium duchowne; 31 października 1954 przyjął święcenia diakońskie, zaś 1 lipca 1956 – kapłańskie. W 1960 uzyskał dyplom kandydata nauk teologicznych w Moskiewskiej Akademii Duchownej. W tym samym roku, 11 października, złożył wieczyste śluby zakonne. W 1963 otrzymał godność igumena, zaś w 1968 – archimandryty. Od 1960 wykładał Pismo Świętej w seminarium, którego jest absolwentem, od 1967 także w Moskiewskiej Akademii Teologicznej.

3 września 1972 miała miejsce jego chirotonia na biskupa wileńskiego i litewskiego. We wrześniu 1974 otrzymał tytuł biskupa zwienigorodzkiego, wikariusza eparchii moskiewskiej, i został przedstawicielem Patriarchatu Moskiewskiego przy Patriarchacie Antiochii. W 1979 wrócił do Rosji i objął katedrę ufijską i stierlitamacką. 20 lipca 1990 został wyznaczony na biskupa kerczeńskiego, wikariusza eparchii suroskiej. Od lutego 2003 arcybiskup. W latach 2001–2002 czasowo przebywał w stanie spoczynku.

W 2017 r. przeniesiony w stan spoczynku z powodu stanu zdrowia i skierowany do monasteru św. Sawy Storożewskiego[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj