Otwórz menu główne

Eparchia ufijska – jedna z eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, obejmująca część Republiki Baszkortostanu. Jej ordynariuszem jest metropolita ufijski Nikon (Wasiukow), zaś funkcje katedry pełni sobór Narodzenia Matki Bożej w Ufie. Administratura wchodzi w skład metropolii baszkortostańskiej[1].

Eparchia ufimska
Уфимская епархия
Ilustracja
Sobór Narodzenia Matki Bożej w Ufie
Państwo  Rosja
Siedziba Ufa
ul. Kommunisticzeskaja 50/2
450077 Ufa
Data powołania 1859
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Metropolia baszkortostańska
Sobór Narodzenia Matki Bożej
Biskup diecezjalny metropolita ufijski i sterlitamacki Nikon (Wasiukow)
Dane statystyczne (2016)
Liczba dekanatów 14
Liczba parafii 127
Liczba klasztorów 3
brak współrzędnych
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Prawosławie pojawiło się na terenach Baszkortostanu po przyłączeniu tych ziem do państwa moskiewskiego. Pierwszą świątynię prawosławną Świętej Trójcy zbudowano w Ufie w 1574[2].

Eparchia została erygowana w 1859 poprzez wydzielenie z eparchii orenburskiej, pod nazwą eparchii ufijskiej i mienzielińskiej. Od 1865 obejmowała granice nowo utworzonej guberni ufijskiej[1]. W 1912 w jej jurysdykcji czynnych było trzynaście monasterów (pięć męskich i osiem żeńskich) oraz 526 cerkwi, w tym 432 parafialne, 7 świątyń o statusie soboru, 21 cerkwi domowych, 6 świątyń cmentarnych i 22 filialne. Na początku lat 20. XX wieku eparchia prowadziła ponad 700 świątyń o różnym statusie i 16 monasterów. W Ufie działało seminarium duchowne i szkoły duchowne męska i żeńska[2]. Administratura została zlikwidowana podczas stalinowskich represji wymierzonych w Cerkiew, a zarząd nad ostatnimi czynnymi cerkwiami w jej granicach przekazano biskupowi kujbyszewskiemu[1]. W 1937 wszyscy duchowni służący w katedralnym soborze św. Sergiusza z Radoneża w Ufie zostali aresztowani, a ordynariusz eparchii, biskup Grzegorz, rozstrzelany[3]. W 1939 sobór św. Sergiusza z Radoneża był jedyną czynną świątynią prawosławną na dawnym terenie eparchii[2]. Eparchię restytuowano w 1942[1]. Do 1956 ponownie otwarto 41 świątyń, jednak wskutek kolejnych prześladowań do 1965 ich liczba spadła do 17. W 1990 czynnych parafii w eparchii było 30[2].

W 2011 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego wydzielił z terytorium eparchii ufijskiej nowe administratury: eparchie saławacką i nieftiekamską[1]. W momencie podziału eparchia liczyła 287 parafii, prowadziła również cerkwie domowe i więzienne, czynnych było 8 klasztorów[2].

W 2016 eparchia składała się z 14 dekanatów, w których działało 127 parafii. Ponadto podlegały jej trzy monastery:

Postanowieniem Świętego Synodu, w 2017 r. z części terytoriów eparchii ufijskiej, nieftiekamskiej i saławackiej wydzielono nową administraturę – eparchię birską[4].

Biskupi ufijscy[5]Edytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Уфимская епархия, Патриархия.ru [dostęp 2016-03-29].
  2. a b c d e Уфимская и Стерлитамакская епархия, Патриархия.ru [dostęp 2016-03-29].
  3. Grigorij (Kozłow) [w:] Prawosławnaja Encikłopiedija, t. XII, Moskwa 2006, s.574, ISBN 5-89572-017-Х.
  4. Бирская епархия
  5. Уфимская епархия