Sobór Narodzenia Matki Bożej w Ufie

Sobór Narodzenia Bogurodzicy[1]prawosławny sobór katedralny w Ufie (stolicy Baszkortostanu, dawnej Baszkirii). Główna świątynia eparchii ufijskiej i metropolii baszkortostańskiej.

Sobór Narodzenia Bogurodzicy
Собор Рождества Пресвятой Богородицы в Уфе
Distinctive emblem for cultural property.svg 0310054000
sobór katedralny
Ilustracja
Widok od frontu
Państwo  Rosja
Republika  Baszkortostan
Miejscowość Coat of arms of Ufa.svg Ufa
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia ufijska
Katedra od 1909
Wezwanie Narodzenia Bogurodzicy
Wspomnienie liturgiczne 8/21 września
Położenie na mapie Ufy
Mapa lokalizacyjna Ufy
Sobór Narodzenia Bogurodzicy
Sobór Narodzenia Bogurodzicy
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Sobór Narodzenia Bogurodzicy
Sobór Narodzenia Bogurodzicy
Położenie na mapie Baszkortostanu
Mapa lokalizacyjna Baszkortostanu
Sobór Narodzenia Bogurodzicy
Sobór Narodzenia Bogurodzicy
Ziemia54°43′38,0″N 55°58′25,0″E/54,727222 55,973611

Sobór znajduje się przy ulicy Kirowa.

Historia i wygląd cerkwi[2]Edytuj

PoczątkiEdytuj

Budowę soboru rozpoczęto w 1901 z inicjatywy biskupa ufijskiego Antoniego. Praca została wstrzymana ze względu na małą ilość pieniędzy, do chwili gdy kupiec Nikifor Patokin finansowo wspomógł projekt.

Budowa dzwonnicyEdytuj

23 sierpnia 1909 ukończono budowę dzwonnicy, na której zawieszono osiem dzwonów – największy ważył ponad 50 pudów, a najmniejszy 10 funtów.

Styl cerkwi[3]Edytuj

Budowla została wzniesiona w stylu bizantyjsko-rosyjskim z trójkondygnacyjną dzwonnicą i jedną drewnianą kopułą, później z odlanego złota wykonano 5 kopuł. W środku dzwonnicy i w wewnętrznej kopule zawieszono żeliwne krzyże.

Gdy spłonął dach, pokryto go żelazem. Podłogi wykonano z asfaltowego kamienia a krawędzie podłóg z cementu.

Długość świątyni (wraz z dzwonnicą) w jej pierwotnych rozmiarach wynosiła 20,65 sążni (ok. 44 m), szerokość – 9,6 sążni (ok. 20,5 m).

KonsekracjaEdytuj

6 września 1909 biskup Ufy Nataniel konsekrował sobór Narodzenia Bogurodzicy, a jej pierwszym opiekunem został Wasyl Lezenkow.

Zamknięcie cerkwiEdytuj

W 1934 świątynia została zamknięta. W 1938 w budynku, z którego usunięto m.in. kopuły, urządzono warsztaty naprawcze sprzętu lotniczego. W latach 1955–1991 działało tam kino „Jondoz”.

Renowacja cerkwiEdytuj

Dekretem nr 14/608 Miejskiego Komitetu Wykonawczego 21 sierpnia 1991 budynek został zwrócony Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu. Pierwszym proboszczem świątyni był Borys Razwiejew. Z błogosławieństwa biskupa ufijskiego i sterlitamackiego Nikona, Borys Razwiejew dokonał przebudowy obiektu (oprócz odbudowy kopuł, sobór został powiększony).

Przebudowa budynku trwała około 15 lat. Głównym architektem projektu była Elena A. Faworskaja.

Sobór został ponownie poświęcony 5 czerwca 2016. Konsekracji dokonał patriarcha moskiewski i całej Rusi Cyryl, w asyście licznego duchowieństwa (w tym 9 hierarchów)[4].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj