Otwórz menu główne

Lucjusz Woluzjusz Saturninus, Lucius Volusius Saturninus (ur. 38 p.n.e., zm. 56 n.e.) był wybitnym mężem stanu w starożytnym Rzymie, synem Lucjusza Woluzjusza Saturninusa, konsula dodatkowego (consul suffectus) z 12 p.n.e. i Nonii Polli. Saturninus miał siostrę imieniem Volusia która wyszła za mąż za niejakiego Korneliusza. Miał też dwóch synów, Lucjusza Woluzjusza Saturninusa, który został Pontifex Maximus, i Kwintusa Woluzjusza Saturninusa, który został konsulem w 56 n.e. Saturninus razem ze swoimi synami uruchomił kolumbarium na Via Appia[1]. Jego kuzynką ze strony ojca była trzecia żona cesarza Kaliguli, Lollia Paulina.

Miał niezłomną reputację, znaczny majątek nabyty w uczciwy sposób i nieprzerwaną przyjaźń wszystkich cesarzy. Saturninus został konsulem w 3 n.e. i zmarł w wieku 93 lat. Aby uczcić go, senat, za wnioskiem cesarza Nerona zarządził by sprawiono uroczysty pogrzeb na koszt państwa oraz by wzniesiono szereg jego posągów w dużych świątyniach, teatrach i budynkach publicznych w całym Rzymie. Jego posągi obejmowały: jeden brązowy na Forum Augusta, dwa marmurowe w świątyni Boskiego Augusta, jeden w świątyni Boskiego Juliusza, inny na Palatynie wewnątrz Tripylum, następny na podwórzu Apolla widocznym z kurii, kolejny przedstawiający go jako augura, dalej ekwity oraz na krześle kurulnym stojącym niedaleko teatru Pompejusza.

Kariera
Ranga Data
Augur przed 3 n.e.
consul suffectus[2] 3
Prokonsul Azji Mniejszej[3] 910
Augustalis, Titius[4] 1456
Legatus pro praetore, prawdopodobnie Ilirii[4] 1415
Legatus pro praetore Dalmacji[5] 3450
Praefectus urbi[6] ok. 4256


Poprzednik
Publius Cornelius Lentulus Scipio i Titus Quinctius Crispinus Valerianus
Dodatkowy konsul Cesarstwa rzymskiego
3 n.e.
Następca
Gnejusz Sencjusz Saturninus i Gaius Clodius Licinus

PrzypisyEdytuj

  1. Susan Treggiari. Family Life among the Staff of the Volusii. Transactions of the American Philological Association (1974-), vol. 105, 1975 (1975)
  2. Fast. Cap., Inscr.It. XIII 1, p. 60 f.; Fast. Gab., ebd. p. 258; Fast. Arv., ebd. p. 298; CIL III 2974; X 824; XV 571
  3. IGR IV 429
  4. a b CIL III 2975
  5. CIL III 2882, 2974–2976, 9872, 12794
  6. Pliniusz Starszy, Historia naturalna, ks. VII, rozdz. 12

BibliografiaEdytuj