Mīm
Mīm (م) – dwudziesta czwarta litera alfabetu arabskiego. Używana jest do oznaczenia dźwięku [m], tj. spółgłoski nosowej dwuwargowej dźwięcznej[1]. Pochodzi od fenickiej litery mem.
![]() | |
Informacje podstawowe | |
Postać izolowana |
م |
---|---|
Postać początkowa |
مـ |
Postać środkowa |
ـمـ |
Postać końcowa |
ـم |
Podstawowy alfabet | |
Pochodzenie | |
Oparty na grafemie | |
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
W języku polskim litera mīm jest transkrybowana za pomocą litery M[2].
W arabskim systemie liczbowym literze mīm odpowiada liczba 40.
Postacie litery
edytujPostać: | izolowana | końcowa | środkowa | początkowa |
---|---|---|---|---|
Wygląd: |
م | ـم | ـمـ | مـ |
Kodowanie
edytujZnak | م | |
---|---|---|
Nazwa w Unikodzie | Arabic Letter Meem | |
Kodowanie | dziesiętnie | szesnastkowo |
Unicode | 1605 | U+0645 |
UTF-8 | 217 133 | d9 85 |
Odwołania znakowe SGML | م | م |
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Simon Ager: Arabic. omniglot.com. [dostęp 2019-08-17]. (ang.).
- ↑ Magdalena Lewicka , System arabskiej notacji i transliteracji, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, s. 26 .