Mīm (م) – dwudziesta czwarta litera alfabetu arabskiego. Używana jest do oznaczenia dźwięku [m], tj. spółgłoski nosowej dwuwargowej dźwięcznej[1]. Pochodzi od fenickiej litery mem.

Mīm
Ilustracja
Informacje podstawowe
Postać izolowana م
Postać początkowa مـ
Postać środkowa ـمـ
Postać końcowa ـم
Podstawowy alfabet arabski
Pochodzenie
Oparty na grafemie PhoenicianM-01.svg
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

W języku polskim litera mīm jest transkrybowana za pomocą litery M[2].

W arabskim systemie liczbowym literze mīm odpowiada liczba 40.

Postacie literyEdytuj

Postać: izolowana końcowa środkowa początkowa
Wygląd:
م ـم ـمـ مـ

KodowanieEdytuj

Znakم
Nazwa w UnikodzieArabic Letter Meem
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowo
Unikod1605U+0645
UTF-8217 133d9 85
Odwołania znakowe SGMLمم

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Simon Ager: Arabic (ang.). omniglot.com. [dostęp 2019-08-17].
  2. Magdalena Lewicka, System arabskiej notacji i transliteracji, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, s. 26.