Otwórz menu główne

Marek Kamiński (ur. 13 listopada 1961 w Słupsku) – polski duchowny zielonoświątkowy, od roku 2008 biskup Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce, doktor nauk teologicznych.

Marek Kamiński
biskup
Ilustracja
2014, zakończenie roku akademickiego w WSTS
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 13 listopada 1961
Słupsk
biskup Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce
Okres sprawowania od 2008
Pastor zboru w Koszalinie
Okres sprawowania 1990-2011
Wyznanie protestanckie
Kościół Zielonoświątkowy

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W latach 1983-1989 studiował na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie[1]. Pastor zboru w Koszalinie w latach 1990-2011. Inicjator i współzałożyciel międzynarodowej akcji o nazwie „Braterstwo Ponad Granicami”, krzewiącej współpracę Kościołów zielonoświątkowych na Białorusi, Litwie oraz w państwach zachodnich. W 2011 uzyskał w ChAT stopień doktora nauk teologicznych. Jest wykładowcą Wyższej Szkoły Teologiczno-Społecznej w Warszawie[2]. Ma żonę Ewę i dwóch synów (Beniamin, Noe)[1].

Kariera duchownegoEdytuj

Od 2008 roku jest zwierzchnikiem Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce. Na Synodzie w 2008 roku podczas wyborów prezbitera naczelnego Kościoła padło nań 129 głosów spośród 236 uprawionych (233 głosów ważnych)[1]. W 2016 roku został wybrany na trzecią kadencję, kontrkandydatem był Arkadiusz Kuczyński, który był nieobecny na Synodzie[3]. Jako biskup dąży do umocnienia charyzmatycznego charakteru swego Kościoła.

W lutym 2014 roku udzielił poparcia dla demonstracji pokojowych na Majdanie[4].

Był jednym z organizatorów Festiwalu Nadziei w Warszawie 2014 roku. Do rady Festiwalu należeli obok niego przedstawiciele innych Kościołów protestanckich w Polsce, jak i przedstawiciel Kościoła katolickiego, ks. Roman Trzciński[5].

Od 15 stycznia 2015 roku jest członkiem zarządu Aliansu Ewangelicznego w RP[6]. We wrześniu 2015 roku opowiedział się za udzielaniem pomocy uchodźcom[7].

PoglądyEdytuj

 
Na Festiwalu Nadziei (2014)

W jego opinii pomysł na Zjednoczony Kościół Ewangeliczny powstał w gabinetach władzy państwowej[8]. Zjednoczenie nie było zatem aktem dobrowolnym, ale stało się sposobem na przetrwanie w czasach totalitaryzmu[9].

W 2009 roku sprzeciwił się lustracji w oparciu o archiwa IPN-u, uznał, że bardziej wiarygodnym źródłem są świadectwa osób pokrzywdzonych albo świadków ich krzywd. Wskazał też na potrzebę okazania łaski grzesznikowi i przebaczenie, a historię winni badać historycy[10].

Uważa, że zielonoświątkowcy mają niewłaściwe podejście do ekumenizmu, a rozpowszechnionym jest pogląd, że przynależność do PRE prowadzi do rezygnacji ze swej doktryny. Uczestniczenie w ruchu ekumenicznym jest korzystne dla każdego Kościoła i pozwala na budowanie partnerskich relacji. Przynależność do PRE podnosi prestiż Kościoła[11]. Pomimo tego na żadnym synodzie KZ nie zgłaszał propozycji przystąpienia do PRE[12].

Jest zwolennikiem ordynacji kobiet[13], popiera kształcenie kadr kościelnych[11]. Wraz z innymi przywódcami polskich Kościołów ewangelikalnych opowiedział się przeciwko deklaracji LGBT+ podpisanej przez prezydenta Warszawy Rafała Trzaskowskiego[14].

O roli kobiet w KościeleEdytuj

Za kadencji biskupa Kamińskiego zintensywniała się debata o roli kobiet w Kościele. W wywiadzie pod tytułem „Potrzebujemy wiosny w Kościele” opublikowanym na początku 2010 r. w czasopiśmie „Chrześcijanin”, organie prasowym Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce, biskup Kościoła Marek Kamiński opowiedział się za usługiwaniem kobiet w funkcji przywódczej i kaznodziejskiej w Kościele. Na pierwsze pytanie zadane w wywiadzie, o czym marzy biskup, udzielił on odpowiedzi: "O tym, aby mój Kościół się zazielenił" (wydanie tego „Chrześcijanina” nosiło adekwatny do tego tytuł: „Niech się Kościół zazieleni”). Zapytany o zaspokojenie zapotrzebowania na nowych pastorów i kaznodziejów w zborach biskup odpowiedział: „Historia ruchu zielonoświątkowego mówi, że najlepszymi przywódcami są osoby, które zakładały zbór”. Po dopytaniu przez prowadzącego wywiad, czy biskup ma na myśli również kobiety, odpowiedział: „Tak. One też zapisały się w historii ruchu zielonoświątkowego w roli założycielek grup domowych, później przywódców lokalnych społeczności wierzących, a wreszcie pastorów i kaznodziejek”[15].

Około półtora roku później na zaproszenie Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce[16] w połowie 2011 r. na konferencję do Warszawy przyjechała amerykańska kaznodziejka Joyce Meyer - popularna na zachodzie zwolenniczka Ruchu Wiary i Ewangelii Sukcesu. Sama wiadomość o zaproszeniu Meyer przez Kościół Zielonoświątkowy w Polsce wywołała krytykę wśród konserwatywnych kręgów Kościoła[17][18][19]. Konferencja odbyła się z udziałem licznych przywódców Kościoła Zielonoświątkowego. Lata później Meyer publicznie przyznała się do swojego błędnego podejścia do kwestii wiary i sukcesu, potwierdzając w ten sposób obiekcje krytyków konferencji[20].

DziełaEdytuj

 
Na Synodzie KZ w 2018
  • M. Kamiński: Zielonoświątkowcy w PRL po 1956 roku. W: Polski protestantyzm w czasach nazizmu i komunizmu. pod red. J. Kłaczkowa. Toruń: Adam Marszałek, 2009, s. 542-559. ISBN 978-83-7611-361-6.
  • M. Kamiński: Kościół Zielonoświątkowy w Polsce w latach 1988-2008 : Studium historyczno-ustrojowe. Warszawa: Wydawnictwo Arka, 2012. ISBN 978-83-905704-8-8.
  • M. Kamiński. Czy problem pedofilii dotyczy polskich Kościołów ewangelikalnych? : próba przedstawienia stanu obecnego i postulatów. „Studia Theologica Pentecostalia”. T. 3, s. 79-86, 2015. ISSN 2300-729X. 

Jest jednym z autorów 9. rozdziału „Central European Pentecostalism” w książce European Pentecostalism[21].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Kamiński 2012 ↓, s. 162.
  2. "www.ekumenizm.pl", 06.10.2008.
  3. Bp Marek Kamiński ponownie zwierzchnikiem Kościoła Zielonoświątkowego Ekumenizm.pl
  4. M. Kamiński. Byłem na Majdanie w Kijowie. „Słowo Prawdy”. Numer 3, s. 10, marzec 2014. 
  5. Rada Festiwalu - Festiwal Nadziei (pol.). festiwalnadziei.pl. [dostęp 2015-02-05].
  6. Nowe władze Aliansu Ewangelikalnego w RP (pol.). baptysci.pl. [dostęp 2015-01-17].
  7. Biskup Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce wskazał 6 powodów, dla których uchodźcy są mile widziani ChnNews
  8. Kamiński 2012 ↓, s. 63.
  9. Kamiński 2012 ↓, s. 67.
  10. M. Kamiński, Lustracja i przebaczenie CHN nr 01-04 2009
  11. a b Kamiński 2012 ↓, s. 223.
  12. Jańczuk 2016 ↓, s. 179.
  13. Kamiński 2012 ↓, s. 146.
  14. Baptysci.pl - List w obronie suwerenności rodziny, baptysci.pl [dostęp 2019-05-06].
  15. Śląska Biblioteka cyfrowa: Chrześcijanin, 2010, nr 1/6. 2010 r.. [dostęp 2019-05-03].
  16. archive.org, kz.pl: Konferencja z Joyce Meyer w Sali Kongresowej PKiN. 2011-03-14. [dostęp 2019-05-03].
  17. Marian Biernacki: Festiwal (bogatego) życia. 2011-03-17. [dostęp 2019-05-03].
  18. Marian Biernacki: Dlaczego nie cieszę się z jej przyjazdu. 2011-03-20. [dostęp 2019-05-03].
  19. Marian Biernacki: Przydarzy ci się coś dobrego!. 2011-03-30. [dostęp 2019-05-03].
  20. chnnews.pl: Joyce Meyer przyznaje się do błędu. 2019-01-13. [dostęp 2019-05-03].
  21. European Pentecostalism. pod red. William Kay, Anne Dyer. Leiden: Brill, 2011, s. VIII-IX. ISBN 978-90-04-20730-1.

BibliografiaEdytuj

  • L. Jańczuk. Ekumenizm polskiego środowiska ewangelikalnego. „Roczniki Teologiczne”. T. LXIII, z. 7, s. 171-189, 2016. KUL. 
  • M. Kamiński: Kościół Zielonoświątkowy w Polsce w latach 1988-2008 : Studium historyczno-ustrojowe. Warszawa: Wydawnictwo Arka, 2012. ISBN 978-83-905704-8-8.

Linki zewnętrzneEdytuj