Maria Mateusz Szymanowski
Feliks Maria Mateusz Korwin-Szymanowski, właściwie Feliks Franciszek Szymanowski[1] (ur. 1875 w Cygowie, zm. 1943 w Warszawie) – polski inżynier, architekt i duchowny starokatolicki, kapłan mariawicki, jeden z autorów projektu Świątyni Miłosierdzia i Miłości w Płocku i działacz społeczny.
Inżynier, architekt, kapłan | |
![]() | |
Kraj działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
1875 |
Data i miejsce śmierci |
1943 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat |
15 sierpnia 1914 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/00/Fasada2.jpg/240px-Fasada2.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/49/Maria_Mateusz_Korwin-Szymanowski_%28gr%C3%B3b%29_1.jpg/240px-Maria_Mateusz_Korwin-Szymanowski_%28gr%C3%B3b%29_1.jpg)
Młodość
edytujPochodził z rodziny Korwin-Szymanowskich, herbu Ślepowron. Był najstarszym synem Teodora Dyzmy Korwin Szymanowskiego i Julii z Jełowickich.[2]
Dzięki wsparciu materialnemu krewnych wraz z młodszymi braćmi, między innymi z Eustachym, późniejszym dyrektorem Banku Gospodarstwa Krajowego, był uczniem w Gimnazjum oo. Jezuitów w Chyrowie.[3] Idąc śladami stryja matki, Edwarda Jełowickiego, w 1896 ukończył z wyróżnieniem studia w zakresie inżynierii mechanicznej na politechnice paryskiej École centrale Paris[4]. Po studiach podjął pracę w Europie zachodniej.
Kariera
edytujPracował we Francji, Egipcie i Stanach Zjednoczonych jako inżynier przy budowie wieżowców i mostów, potem w Rosji przy budowie kolei transsyberyjskiej[5]. Zachęcony przez swojego brata Józefa, niegdyś jezuitę (kapłana Stanisława)[6], zrezygnował z dalszej kariery i po studiach na Cesarskiej Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu został kapłanem mariawickim[7]. Wraz z kapłanem Wacławem Przysieckim opracował technicznie projekt katedry mariawickiej i klasztoru w Płocku. Święcenia kapłańskie otrzymał w Świątyni Miłosierdzia i Miłości 15 sierpnia 1914. Należał do grona sześciu pierwszych kapłanów wyświęconych w Kościele mariawickim. Jak wynika z opracowania Borysa Przedpełskiego[8], interesowała go rola kobiet w ówczesnym kościele. Pisał o tym już w 1929[9], co świadczyłoby o otwarciu intelektualnym, jakie mógł odziedziczyć od ojca swego, Teodora. Oprócz pracy duszpasterskiej, Szymanowski zajmował się do końca życia zagadnieniami mechanicznymi.
Życie rodzinne
edytujMałżeństwo zawarł z Leokadią Schultz, nauczycielką w przedszkolu i potem kapłanką[10]. Mieli sześcioro dzieci. Najstarsza córka, Julita, brała udział w powstaniu warszawskim i została wzięta do niewoli niemieckiej.[11] Pierwszy syn, Mateusz zaniechał z kapłaństwa i został inżynierem elektrykiem oraz działaczem społecznym[12]. Drugi syn, Felix, pracował jako dyplomowany geolog. Syn Franciszek był slawistą i pisarzem[13]. Syn Jan jest ekonomistą, a najmłodszy, Teodor, był profesorem prawa.
Feliks Szymanowski został postrzelony w czasie okupacji niemieckiej i zmarł w 1943 w Warszawie. Jest pochowany na tamtejszym cmentarzu mariawickim.
Przypisy
edytuj- ↑ Świadectwo chrztu Feliksa Szymanowskiego. [dostęp 2014-02-19]. (fr.).
- ↑ Józef Wolff, Kniaziowie litewsko-ruscy od końca XIV wieku, Warszawa 1895, s. 660.
- ↑ Korwin-Szymanowski, M. Szymanowski Eustachy Maria Henryk (1876-1936), „Polski Słownik Biograficzny”, zeszyt 204, Warszawa, Kraków 2014, s. 55
- ↑ „Kurjer Warszawski”. Dodatek poranny. 1897, r. 77, nr 29
- ↑ Thierry Claeys 'Les Investissements Français en Russie de 1857 À 1914: Сonseils, Expertises et Stratégies', Quaestio Rossica 2015, no.4, 165-179
- ↑ Historia parafii kościoła starokatolickiego mariawitów p.w. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Warszawie. [dostęp 2015-01-27]
- ↑ Jerzy Pietrkiewicz Peterkiewicz Jerzy, "The Third Adam", Londyn 1975, Oxford University Press, ISBN 0-19-212190-7, s. 47
- ↑ Borys Przedpełski, Kapłaństwo kobiet w Kościele Mariawitów: Notatki Płockie 38/3-156,1993, bazhum.muzhp.pl. s. 25–31
- ↑ Mateusz Korwin-Szymanowski, Rola polskich kobiet w odrodzeniu Kościoła Polskiego, Królestwo Boże na ziemi, nr. 18/1929, Płock, s. 149.
- ↑ i, podać źródło informacji .
- ↑ Archiwum Historii Mówionej - Julita Maria Korwin-Szymanowska [online], www.1944.pl [dostęp 2020-01-03] (ang.).
- ↑ Witryna internetowa Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. [dostęp 2016-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-29)].
- ↑ Andrzej Bogusławski, 'Franciszek Korwin-Szymanowski (1930-1988), Przegląd Humanistyczny, 1990, tom 34, nr 2, s. 169–171
Bibliografia
edytuj- Pionierzy mariawityzmu. mariawita.pl
- Korwin-Szymanowski, M.(2022) "Feliks Korwin-Szymanowski (1875-1943) - Inżynier i Kapłan Mariawicki". Notatki Płockie. 2/271. 12-17. ISSN 0029-389X.