Otwórz menu główne

Marian Niedźwiecki (ur. 5 lutego 1891 w Płoskirowie, zm. 1940 w Kalininie) – podpułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego, jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.

Marian Niedźwiecki
podpułkownik uzbrojenia podpułkownik uzbrojenia
Data i miejsce urodzenia 5 lutego 1891
Płoskirów
Data i miejsce śmierci 1940
Kalinin
Przebieg służby
Lata służby 1914–1918 (Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego)
1919–1940 (Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie)
Siły zbrojne armia carska
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie II RP
Jednostki Dowództwo Korpusu Ochrony Pogranicza
Stanowiska szef służby uzbrojenia
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Teofila i Marii z Leszczyńskich. W okresie I wojny światowej służył w armii carskiej, ukończył Odeską Szkołę Wojenną. W 1918 roku walczył w armii hetmana Pawło Skoropadskiego, a od 2 grudnia 1919 roku w Wojsku Polskim. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, po zakończeniu działań wojennych służył m.in. w Generalnym Inspektoracie Artylerii.

27 listopada 1927 został przeniesiony z Szkoły Zbrojmistrzów w Warszawie do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko szefa służby uzbrojenia w dowództwie KOP w Warszawie[1]. Służbę na tym stanowisku pełnił do września 1939 roku[2]. Na podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia[3].

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku znalazł się w niewoli radzieckiej. Przebywał w obozie w Ostaszkowie. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Kalininie (obecnie Twer) i pogrzebany w Miednoje. Od 2 września 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

UpamiętnienieEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 27 z 29 listopada 1927 r. s. 352.
  2. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 920.
  3. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 352.
  4. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 r. w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  5. Ostatnia droga, Cecylia Grygo (red.), Białystok: SRK, 1998, s. 9, ISBN 83-909948-0-1, OCLC 751408170.
  6. Zarządzenie Nr 1/86 Ministra Spraw Wojskowych z 1 stycznia 1986 r. w sprawie nadania odznaki pamiątkowej „Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r.” Dziennik Ustaw RP Nr 2 z 10 kwietnia 1986 r., s. 30.

BibliografiaEdytuj