Meczet Omara Alego Saifuddiena

meczet w Bandar Seri Begawan, w Brunei

Meczet Omara Alego Saifuddiena[1] (malajski Masjid Omar Ali Saifuddien) – oddany do użytku w 1958 roku meczet znajdujący się w Bandar Seri Begawanie, stolicy Brunei. Jeden z symboli miasta oraz kraju[2], upamiętniający postać sułtana Omara Alego Saifuddiena III nazywanego Architektem Nowoczesnego Brunei.

Meczet Omara Alego Saifuddiena
Ilustracja
Meczet Omara Alego Saifuddiena w 2015 roku
Państwo

 Brunei

Miejscowość

Bandar Seri Begawan

Wyznanie

islam (sunnizm)

Rodzaj

meczet

Historia
Data budowy

1954–1958

Dane świątyni
Architekt

Omar Ali Saifuddien III, Rudolfo Nolli(inne języki), Booty Edwards & Partners(inne języki)

Styl

architektura islamu

Budulec

beton, stal, marmur, złoto

Położenie na mapie Brunei
Mapa konturowa Brunei, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Meczet Omara Alego Saifuddiena”
Położenie na mapie Azji
Mapa konturowa Azji, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Meczet Omara Alego Saifuddiena”
Ziemia4°53′22″N 114°56′21″E/4,889444 114,939167

Historia edytuj

 
Zdjęcie lotnicze Brunei Town w 1960 roku. Meczet widoczny po lewej stronie

Przed II wojną światową jedynym meczetem znajdującym się w Brunei Town (mieście znanym obecnie jako Bandar Seri Begawan) był niewielki, wykonany z drewna i kryty azbestowym dachem meczet Marbut Pak Tunggal, zbudowany za czasów rządów sułtana Muhammada Jamalula Alama II, a zniszczony podczas japońskiej okupacji kraju[3]. Wzniesiony na betonowych fundamentach budynek z minaretem znajdował się nad rzeką Brunei w pobliżu miejsca, w którym stoi współczesny meczet Omara Alego Saifuddiena[3]. Po wojnie wybudowano tymczasowy meczet Kajang, mogący pomieścić do 500 osób, który również był konstrukcją drewnianą, krytą strzechą oraz liśćmi palmowymi i nipah[3]. W przypadku większych zgromadzeń modlitwy odbywały się na świeżym powietrzu[3].

Do 1949 roku utworzono komitet do spraw budowy nowego narodowego meczetu, jako miejsce jego lokalizacji wskazując obszar w centrum miasta, u ujścia rzeki Kedayan(inne języki) do rzeki Brunei[3]. Architektem zatrudnionym do wykonania projektu budowli był Włoch Rudolfo Nolli(inne języki), który podczas prac miał wykorzystać szkic sporządzony rzekomo przez samego sułtana[3]. Szczegółowy plan architektoniczny przygotowało malezyjskie biuro architektoniczne Booty Edwards & Partners(inne języki) we współpracy z firmą konsultingową Steen, Sehested and Partners z Singapuru[3][4].

 
Barka ceremonialna na sztucznej lagunie przed meczetem (2014)

Prace nad budową meczetu rozpoczęły się 4 lutego 1954 roku i trwały 4 lata[3]. Budynek uroczyście oddano do użytku 27 września 1958 roku w ramach obchodów 42. urodzin sułtana Omara Alego Saifuddiena III, na cześć którego obiekt został nazwany[4]. Koszt jego budowy wyniósł między 7,7 a 9,2 mln[3] lub nawet 10 mln dolarów brunejskich[2].

W 1967 roku na sztucznej lagunie otaczającej meczet wybudowano barkę ceremonialną będącą repliką XVI‑wiecznej barki Mahligai sułtana Bolkiaha(inne języki)[3].

Architektura edytuj

Meczet znajduje się na terenie o powierzchni ok. 2 ha, ma ok 69 m długości, ok 26 m szerokości i 52 m wysokości. Może pomieścić do 3 tysięcy wiernych[3]. Jego projekt inspirowany jest architekturą Wielkich Mogołów, w tym słynnego mauzoleum Tadż Mahal[3]. Do budowy obiektu zużyto 1500 ton betonu i 700 ton stali[4]. Wykorzystano również kosztowne materiały i surowce, takie jak: marmur karraryjski o wartości 200 tysięcy dolarów singapurskich, z którego wykonano podłogi, część ścian, kolumny oraz wieże świątyni; granity pochodzące z Szanghaju, ręcznie tkane dywany axminsterskie(inne języki) z Belgii i Arabii Saudyjskiej oraz angielskie witraże i żyrandole[3]. Największy żyrandol w meczecie ma ok. 4,6 m średnicy, waży ponad 3 tony i składa się z 62 lamp fluorescencyjnych[4]. Całość wieńczy pokryta złotem kopuła[3].

Fotogaleria edytuj

Przypisy edytuj

  1. Polski egzonim uchwalony na 102. posiedzeniu Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami RP.
  2. a b Bandar Seri Begawan – piękna stolica Brunei [online], Dzień Dobry TVN, 5 września 2019 [dostęp 2023-09-12] (pol.).
  3. a b c d e f g h i j k l m n Rozan Yunos. The Mosque in the Capital. „The Brunei Times”, 2007-05-05. Brunei Times PLC. [zarchiwizowane z adresu]. (ang.). 
  4. a b c d William Fish. 6,000 roar their thanks as Sultan of Brunei opens mosque. „The Straits Times”, s. 1, 1958-09-27. (ang.).