Metagonimus yokogawai

Metagonimus yokogawai – gatunek pasożytniczej przywry, najmniejszej spotykanej u człowieka. Wielkość dorosłych osobników wynosi 1-2,5 na 0,4-0,75 mm. Powoduje chorobę pasożytniczą zwaną Metagonimoza.

Metagonimus yokogawai
(Katsurada, 1912)
Ilustracja
Dorosły osobnik
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ płazińce
Gromada Trematoda
Podgromada Digenea
Rząd Echinostomida
Podrząd Echinostomata
Rodzina Fasciolidae
Rodzaj Metagonimus

WystępowanieEdytuj

Przywry Metagonimus yokogawai spotykane są przede wszystkim na Dalekim Wschodzie, na Syberii, w Mandżurii, na Bałkanach, w Izraelu i Hiszpanii.

Charakterystyka gatunku i cykl życiowyEdytuj

 
Cykl życiowy przywry Metagonimus yokogawai.

Dorosłe osobniki produkują jaja, z których każde zawiera w pełni rozwinięte miracidium; jaja wydalane są z kałem żywiciela. Następnie jaja są zjadane przez ślimaki, które stają się pierwszym żywicielem pośrednim pasożyta; w przewodzie pokarmowym uwalniane są miracidia, które kolonizują jelito cienkie mięczaka. Najczęstszym żywicielem pośrednim przywr są ślimaki z rodzaju Semisulcospira. W organizmie ślimaka miracidia przechodzą kolejne stadia rozwojowe: sporocysty, redie i cerkarie. Z każdej redii powstaje wiele cerkarii. Następnie cerkarie opuszczają ciało ślimaka i przeobrażają się w metacerkarie po dostaniu się do organizmów odpowiednich gatunków słodkowodnych ryb. Żywiciel ostateczny zaraża się przywrami przez zjedzenie surowych, niedogotowanych lub solonych ryb z metacerkariami. W przewodzie pokarmowym człowieka metacerkarie przyczepiają się do ściany jelita cienkiego i dojrzewają do postaci dorosłych. Obok człowieka, żywicielem ostatecznym mogą być koty, psy i ptaki.

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Metagonimiasis. CDC Division of Parasitic Diseases. [dostęp 18 października 2007].