Mięśnie nadgnykowe

Mięśnie nadgnykowe (wyróżnione)

Mięśnie nadgnykowe (łac. musculi suprahyoidei) – cztery parzyste mięśnie ciała ludzkiego zaliczane do grupy środkowej mięśni szyi. Znajdują się na szyi powyżej kości gnykowej. Ich przyczepy znajdują się m.in. na kości skroniowej (wyrostek rylcowaty, wcięcie sutkowate), żuchwie. Mięśnie te w większości zmierzają do kości gnykowej, którą podnoszą, a także poruszają nieznacznie w kierunku strzałkowym. Z kolei żuchwę obniżają.

Zaliczają się do nich:

UnerwienieEdytuj

Brzusiec tylny mięśnia dwubrzuścowego i mięsień rylcowo-gnykowy są unerwione przez gałęzie nerwu twarzowego, brzusiec przedni mięśnia dwubrzuścowego i mięsień żuchwowo-gnykowy przez nerw żuchwowo-gnykowy od nerwu zębodołowego dolnego, a mięsień bródkowo-gnykowy przez gałęzie splotu szyjnego idące razem z nerwem podjęzykowym[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jerzy Walocha (red.), Anatomia prawidłowa człowieka. Szyja i głowa, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2013, s. 26–27, ISBN 978-83-233-3581-8.

BibliografiaEdytuj