Mięsień skrzydłowy przyśrodkowy

Mięsień skrzydłowy przyśrodkowy (łac. musculus pterygoideus medialis) – parzysty mięsień żucia.

Mięśnie skrzydłowe: boczne (dolny i górny) i przyśrodkowy – na rysunku opisane odpowiednio jako zewnętrzny (externus) i wewnętrzny (internus).
Mięsień skrzydłowy przyśrodkowy

AnatomiaEdytuj

Przyczep początkowy leży w dole skrzydłowym (pomiędzy blaszkami wyrostka skrzydłowatego kości klinowej), a także na wyrostku piramidowym kości podniebiennej. Przyczep końcowy znajduje się na guzowatości skrzydłowatej kąta żuchwy.

CzynnośćEdytuj

Mięsień unosi żuchwę, podobnie jak leżący bardziej powierzchownie mięsień żwacz i położony głębiej mięsień skroniowy.

UnaczynienieEdytuj

Mięsień jest unaczyniony przez gałązki tętnicy szczękowej.

UnerwienieEdytuj

Unerwienie stanowi gałązka nerwu żuchwowego (V3) – trzeciej gałęzi nerwu trójdzielnego.

BadanieEdytuj

Mięsień ten można zbadać – ze względu na jego położenie przyśrodkowe względem żuchwy – jedynie wewnątrzustnie. Najczęściej można wyczuć jedynie jego dolną część.

BibliografiaEdytuj