Michał Chomętowski

Ten artykuł dotyczy Michała Chomętowskiego (Chomentowskiego). Zobacz też: inne osoby o nazwisku „Chomętowski”.

Michał Chomętowski (lub Chomentowski) herbu Junosza (zm. 8 czerwca 1794) – pułkownik wojsk polskich, jeden z przywódców Związku Rewolucyjnego podczas insurekcji kościuszkowskiej.

Michał Chomętowski
Michał Chomentowski
Herb
Junosza
Data i miejsce śmierci 8 czerwca 1794
Chełm
Pułkownik
Data i miejsce śmierci 8 czerwca 1794
Chełm
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy Wojna polsko-rosyjska
Insurekcja kościuszkowska
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari

W latach 1770–1772 był uczniem Szkoły Rycerskiej[1]. W 1782 mianowany sztynkjunkrem, w 1784 podporucznikiem a w 1790 – porucznikiem. Jako sztabskapitan w 1792 wziął udział w wojnie polsko-rosyjskiej.

Za udział w bitwie pod Zieleńcami odznaczony krzyżem kawalerskim Orderu Virtuti Militari[2] i wszedł w skład kapituły tego odznaczenia. 26 czerwca objął dowództwo 2 Pułku Wiernych Kozaków. Został adiutantem księcia Józefa Poniatowskiego. Po przystąpieniu króla Stanisława Augusta do konfederacji targowickiej wziął dymisję w stopniu majora. Wsławił się publicznym pobiciem targowickiego majora Dembińskiego. Zmuszony był wyjechać z kraju i udał się do Paryża.

W kwietniu 1794 wziął czynny udział w insurekcji warszawskiej podczas insurekcji kościuszkowskiej. Został członkiem klubu jakobinów i przygotowywał wieszanie zdrajców w Warszawie 9 maja 1794. Aresztowany przez Jana Kilińskiego. Uwolniony, zmuszony został do opuszczenia stolicy. Następnie dowodził w stopniu pułkownika artylerią w korpusie generała Józefa Zajączka aż do bitwy pod Chełmem 8 czerwca 1794, podczas której poległ gdy rosyjski pocisk armatni urwał mu głowę.

PrzypisyEdytuj