Michał Przezdziecki

Michał Przezdziecki herbu Roch III (ur. 1 maja 1747, zm. 1799) – pisarz wielki litewski w 1777 roku, poseł z województwa podolskiego na Sejm Czteroletni 1790-1792[1], członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej[2], starosta piński w latach 1772-1777[3], starosta błudeński i wójt miński, hrabia na Czarnym Ostrowiu.

Michał Przeździecki
Herb
Roch III
Rodzina

Przezdzieccy herbu Roch III

Data urodzenia

1 maja 1747

Data śmierci

1799

Ojciec

Antoni Tadeusz Przezdziecki

Matka

Katarzyna Ogińska

Żona

Maria Mostowska

Dzieci

Karol Dominik Przeździecki
Konstanty

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Syn Antoniego Tadeusza i Katarzyny Ogińskiej. Żonaty z Marią Mostowską miał synów: Konstantego i Karola.

Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa inflanckiego na sejmie konwokacyjnym w 1764 roku[4]. Komisarz z rycerstwa Komisji Skarbowej Koronnej w 1771 roku[5]. Poseł na sejm 1776 roku z powiatu pińskiego[6], sędzia sejmowy[7].

Odznaczony Orderem Orła Białego i Orderem Świętego Stanisława.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 325.
  2. Adam Skałkowski, Towarzystwo Przyjaciół Konstytucji 3 maja, w: Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej, 1930,s. 77.
  3. Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. 8: Ziemia brzeska i województwo brzeskie XIV–XVIII wiek, pod red. A. Rachuby, Warszawa 2020, s. 379.
  4. Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. XV, Warszawa 1931, s. 35.
  5. Antoni Sozański, Imienne spisy osób duchownych, świeckich i wojskowych, które w pierwszych ośmiu latach panowania króla Stanisława Poniatowskiego od 1764-1772 r. w rządzie lub przy administracyi Rzeczypospolitéj udział brały [...]. Cz. 1, Tablice i rejestr, Kraków 1866, s. 10.
  6. Series posłow r. 1776, [b.n.s.]
  7. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 541.

BibliografiaEdytuj

  • Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku spisy opracowali Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba, Kórnik 1994
  • Złota księga szlachty polskiej, R. XXI, Poznań 1899