Michaił Kachowski

Michaił Wasiljewicz Kachowski (ros. Михаил Васильевич Каховский; ur. 1734 - zm. 1800) – generał rosyjski, generał en chef armii rosyjskiej, która uderzyła na Rzeczpospolitą od strony Ukrainy w czasie wojny polsko-rosyjskiej 1792 roku.

Michaił Kachowski
Каховский, Михаил Васильевич
Ilustracja
generał piechoty
Data urodzenia

1734

Data śmierci

1800

Przebieg służby
Lata służby

przed 1758-1792, 1796-1797

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego

Główne wojny i bitwy

Wojna siedmioletnia, Wojna rosyjsko-turecka (1768-1774), Wojna rosyjsko-turecka (1787-1792), Wojna polsko-rosyjska 1792

Odznaczenia
Order św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie)

ŻyciorysEdytuj

Brał udział w dwóch wojnach rosyjsko-tureckich: w latach 1768–1774, w drugiej, w latach 1787–1792 był wodzem rosyjskiej armii i floty czarnomorskiej. Po kampanii w Polsce został zdymisjonowany za konflikt z bratem faworyta carycy Katarzyny II, Walerianem Zubowem.

W 1796 przywrócony do służby przez cara Pawła I w stopniu generał-gubernatora penzeńskiego i niżnonowogrodzkiego, a później, 5 kwietnia 1797 otrzymał tytuł hrabiowski. Wkrótce potem zrezygnował ze służby czynnej.