Michalina Wawrzynek

lekkoatletka polska

Michalina Irena Wawrzynek z domu Piwowar (ur. 24 września 1931 w Tarnowskich Górach[1]) – polska lekkoatletka, specjalistka biegów średnich, wielokrotna rekordzistka i mistrzyni Polski.

Michalina Wawrzynek
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Bydgoszcz 1948 sztafeta 4 × 100 m
złoto Bydgoszcz 1948 sztafeta 4 × 200 m
złoto Kraków 1950 bieg na 500 m
złoto Warszawa 1951 bieg na 500 m
złoto Wrocław 1952 bieg na 400 m
złoto Warszawa 1953 bieg na 400 m
złoto Warszawa 1954 bieg na 400 m
złoto Gorzów 1955 bieg przełajowy
złoto Opole 1956 bieg przełajowy
srebro Katowice 1947 sztafeta 4 × 100 m
srebro Warszawa 1953 bieg na 800 m
srebro Zielona Góra 1953 bieg przełajowy
srebro Zabrze 1956 bieg na 400 m
srebro Poznań 1957 bieg na 400 m
srebro Skarżysko-Kamienna 1957 bieg przełajowy
brąz Katowice 1949 trójbój
brąz Lublin 1949 pięciobój
brąz Zabrze 1956 sztafeta 4 × 100 m
brąz Skarżysko-Kamienna 1958 bieg przełajowy

Startowała w biegu na 400 metrów i w biegu na 800 metrów, a także na rzadko rozgrywanym obecnie dystansie 500 metrów.

Ustanowiła dwanaście rekordów Polski: w biegu na 400 metrów wynikiem 58,2 (1955), siedmiokrotnie w biegu na 500 metrów (do rezultatu 1:15,5 w 1957) oraz w sztafetach 4 × 200 metrów (klubowej, 1:46,0 w 1956), 3 × 800 metrów (klubowej 7:26,6 i reprezentacyjnej 6:53,0, oba w 1956) i 10 × 100 metrów (reprezentacyjnej 2:09,5 w 1956)[1].

Była mistrzynią Polski w biegu na 500 m w 1950 i 1951, na 400 metrów w 1952, 1953 i 1954 oraz w biegu przełajowym na krótkim dystansie w 1955 i 1956, a także w sztafecie 4 × 100 metrów i sztafecie 4 × 200 metrów w 1948. Zdobyła również wicemistrzostwo Polski w sztafecie 4 × 100 metrów w 1947, biegu przełajowym i biegu na 800 metrów w 1953 oraz w biegu na 400 metrów w 1956 i 1957. Była także brązową medalistką w trójboju i pięcioboju w 1949, w sztafecie 4 × 100 m w 1956 i w biegu przełajowym w 1958[2].

W latach 1965-1967 wystąpiła w czterech meczach reprezentacji Polski (pięć startów), odnosząc 1 zwycięstwo indywidualne[3].

Rekordy życiowe[4][1]:

Była zawodniczką Pogoni Katowice i Stali Katowice.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Henryk Kurzyński: Biografie członków Wunderteamu. W: Andrzej Karczmarski: Wunderteam. Lekkoatletyczna drużyna marzeń. Pruszków: Star Press, 2004, s. 149. ISBN 83-920565-0-7.
  2. Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922-2011. Konkurencje kobiece. Bydgoszcz: Komisja Statystyczna PZLA, 2011, s. 53, 54, 65, 68, 241, 248, 284, 285, 287i 328-330. ISBN 978-83-934369-0-3.
  3. Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski. Część I – seniorki. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1979, s. 19.
  4. Henryk Gąszczak: Polska lekkoatletyka w statystyce historycznej; lata 1920-2007 (pol.). [dostęp 2012-06-20].

BibliografiaEdytuj

  • Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922-2011. Konkurencje kobiece. Bydgoszcz: Komisja Statystyczna PZLA, 2011. ISBN 978-83-934369-0-3.
  • Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski. Część I – seniorki. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1979.
  • Henryk Kurzyński: Biografie członków Wunderteamu. W: Andrzej Karczmarski: Wunderteam. Lekkoatletyczna drużyna marzeń. Pruszków: Star Press, 2004, s. 149. ISBN 83-920565-0-7.