Otwórz menu główne

Mieczysław Cisło (ur. 15 sierpnia 1945 w Niemirówku) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie w latach 1991–1998, biskup pomocniczy lubelski od 1998.

Mieczysław Cisło
Biskup tytularny Auca
Ilustracja
Christus Pascha nostrum
Chrystus nasza Pascha
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 15 sierpnia 1945
Niemirówek
Biskup pomocniczy lubelski
Okres sprawowania od 1998
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 14 czerwca 1970
Nominacja biskupia 13 grudnia 1997
Sakra biskupia 2 lutego 1998
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 2 lutego 1998
Miejscowość Lublin
Miejsce archikatedra lubelska
Konsekrator Józef Życiński
Współkonsekratorzy Bolesław Pylak
Józef Kowalczyk

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 15 sierpnia 1945 w Niemirówku. W 1964 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Tomaszowie Lubelskim i złożył egzamin dojrzałości. W latach 1964–1970 zdobywał formację kapłańską w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie i studiował na Wydziale Teologicznym Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[1]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 14 czerwca 1970 w Lublinie[1] biskup diecezjalny lubelski[2] Piotr Kałwa[1][2]. Od 1975 odbywał studia w zakresie teologii dogmatycznej na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, które ukończył ze stopniem doktora teologii[1][3].

W latach 1970–1974 pracował jako wikariusz w parafii św. Franciszka Ksawerego w Krasnymstawie, a w latach 1974–1975 w parafii św. Anny w Lubartowie[1]. W 1990 wszedł w skład rady kapłańskiej[3]. W 1992 został mianowany kanonikiem gremialnym Kapituły Archikatedralnej Lubelskiej[4], a w 1996 otrzymał godność kapelana honorowego Jego Świątobliwości[3].

W Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie pełnił funkcje prefekta (1981–1984), wicerektora (1984–1991) i rektora (1991–1998), a także prowadził wykłady z dogmatyki. W 1982 został pracownikiem naukowym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie zajmował stanowiska asystenta (od 1985) i adiunkta (od 1989)[1].

13 grudnia 1997 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji lubelskiej ze stolicą tytularną Auca[3]. Święcenia biskupie otrzymał 2 lutego 1998 w archikatedrze lubelskiej[1]. Udzielił mu ich arcybiskup metropolita lubelski Józef Życiński, któremu asystowali arcybiskup Józef Kowalczyk, nuncjusz apostolski w Polsce, i Bolesław Pylak, emerytowany arcybiskup metropolita lubelski[2]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Christus Pascha nostrum” (Chrystus nasza Pascha)[5]. W archidiecezji objął urząd wikariusza generalnego, został przewodniczącym archidiecezjalnej komisji duszpasterstwa ogólnego, a także członkiem rady kapłańskiej i kolegium konsultorów[1]. W 2011 po śmierci arcybiskupa Józefa Życińskiego został wybrany przez archidiecezjalne kolegium konsultorów na administratora archidiecezji[6].

W strukturach Konferencji Episkopatu Polski był delegatem ds. Ruchów Katolickich i asystentem przy Radzie Katolików Świeckich. Objął stanowiska przewodniczącego Rady ds. Dialogu Religijnego, Komitetu ds. Dialogu z Judaizmem i Zespołu ds. Dialogu ze Wspólnotą Kościelną Luterańsko-Augsburską, a także wszedł w skład Zespołu ds. Kontaktów z Przedstawicielami Kościoła Greckokatolickiego Na Ukrainie[1].

W 2017 za zaangażowanie w dialog katolicko-żydowski i w zachowanie dziedzictwa polskich Żydów otrzymał nagrodę Laur Pamięci[7].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i Nota biograficzna Mieczysława Cisły na stronie archidiecezji lubelskiej. archidiecezjalubelska.pl. [dostęp 2016-10-18].
  2. a b c Mieczysław Cisło (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-19].
  3. a b c d Nomina dell’Ausiliare di Lublin (Polonia) (wł.). press.catholica.va (arch.), 1997-12-13. [dostęp 2016-05-25].
  4. Kapituła Archikatedralna Lubelska. archidiecezjalubelska.pl. [dostęp 2017-04-11].
  5. Mieczysław Cisło na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2016-10-18].
  6. Lublin: Abp Życiński będzie pochowany w archikatedrze. interia.pl (arch.), 2011-02-11. [dostęp 2017-02-14].
  7. Bp Cisło odznaczony „Laurem Pamięci” za wkład w dialog katolicko-żydowski. episkopat.pl, 2017-05-15. [dostęp 2017-05-16].

Linki zewnętrzneEdytuj