Mieniak metisowy

Mieniak metis (Apatura metis) – gatunek motyla z rodziny rusałkowatych (Nymphalidae). Jest podobny do formy Apatura ilia f. clytie mieniaka strużnika. Nazwa "mieniak metisowy" powstała w wyniku spolszczenia. Nie ma jeszcze oficjalnej polskiej nazwy gatunku. Metis to greckie bóstwo, pierwsza żona Zeusa.

Mieniak metis
Apatura metis
Freyer, 1829
ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd motyle
Rodzina rusałkowate
Rodzaj Apatura
Gatunek mieniak metis
Wygląd

Samiec tego gatunku, jak i innych z tego rodzaju, mieni się na fioletowo, jeśli spojrzeć nań pod odpowiednim kątem. Samica bez połysku. Na szarobrązowym tle (samiec) widnieje jasnożółty lub pomarańczowy wzór. Samica jest brązowa, a jej rysunek jest mniej efektowny. Spód jest kremowo żółty. Rozpiętość skrzydeł: 75 mm.

Czas lotu

Od czerwca, do sierpnia. Zimuje gąsienica. Motyl jest wytrwałym lotnikiem. Samce rywalizują o samice. Siedzą na liściach i wyczekują przelatujących w pobliżu samic. Gatunek ten związany jest z drzewami.

Biotop

Polany leśne, skraje lasów, leśne drogi w pobliżu rzek, jezior, stawów i potoków lub bagien. Występuje wszędzie tam, gdzie wierzba biała. Chętnie siada na gnijących resztkach padliny, odchodów lub na mokrej glebie. Wygrzewa się w słońcu, prezentując ubarwienie.

Stadia rozwojowe

Gąsienica przypomina ślimaka nagiego, tj. jest zwężona na obu końcach, obła, zielona w jasne paski i na szczycie głowy ma dwa długie wyrostki. Żyje na wierzbie białej. Poczwarka, zielona w ciemne plamki, jest wisząca.

Występowanie

Zamieszkuje basen Morza Śródziemnego, a szczególnie Półwysep Bałkański. W Polsce nie stwierdzono, często mylnie określa się mianem mieniaka metisowego formę mieniaka strużnikaclytie. Prawdopodobnie zalatujące osobniki notowano jeszcze wówczas, gdy gatunek ten żył w Czechach.

Zobacz teżEdytuj