Otwórz menu główne

Mierzączka – dawne miasto, obecnie część Wieliczki.

Mierziączka uzyskała lokację miejską w 1628 roku, zdegradowana po 1794 roku[1].

HistoriaEdytuj

Osada Mierziączka istniała już w XII i XIII wieku na wschód od średniowiecznych murów miejskich Wieliczki, pomiędzy współczesnymi ulicami Mierżączka na północy i Mieszczańska na południu[2]. Nazwa po raz pierwszy była wzmiankowana w 1497. Posiadała wówczas karczmę. Wieś została zakupiona przez miasto w 1549 a od 1564 należała do żupy. Wybito tu szyb Bużenin i przy obecnej ulicy Lednickiej powstała zabudowa półwiejska dla robotników. Miejscowość zaczęła zrastać się z Lednicą (Dolną), z którą dzieliła losy. Od 1588 obie miejscowości należały do Sebastiana Lubomirskiego, który wybudował szyb Lubomierz i ufundował drewniany kościół św. Sebastiana (konsekracja 1596). W 1628 osada otrzymała prawo magdeburskie i w coraz większym stopniu konkurowała z samą Wieliczką[3].

Jako miasto, Mierzączka ostatni raz występuje w 1794 roku, w galicyjskim spisie "Index Locorum omnium Galiciae, Lodomeriae atque ad huius calcem adiectus Bucovinae, una Tabulam, eiusque Quadratulum docens in quo Locus quaerendus est", wydanym we Lwowie z drukarni Pillera[4].

W 1797 Mierzączka wraz z Lednicą została wykupiona przez miasto. Pod koniec XIX wieku opisana została jako przysiółek Lednicy Górnej z ludnością wywodzącą się od kolonistów niemieckich (zobacz Lednica Niemiecka).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 50-51.
  2. Atlas..., 2015, s. 5
  3. Atlas..., 2015, s. 6
  4. J. Karpiniec: Ilość osad miejskich byłej Galicji i podział ich na miasta i miasteczka, w: Roczniki dziejów społeczno-gospodarczych Tom II (1932, ss. 1-37), s. 29; 33)