Mikuliszki (rejon oszmiański)

Mikuliszki (biał. Мікулішкі; ros. Микулишки) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie oszmiańskim, w sielsowiecie Krejwańce. W 2009 roku liczyła 2 mieszkańców[1]. Wieś leży nad rzeką Mereczanką[2].

Mikuliszki
Мікулішкі
Микулишки
Państwo

 Białoruś

Obwód

grodzieński

Rejon

oszmiański

Sielsowiet

Krejwańce

Populacja (2009)
• liczba ludności


2[1]

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Mikuliszki”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Mikuliszki”
Ziemia54°21′52,0″N 25°40′39,0″E/54,364444 25,677500
Portal Białoruś

HistoriaEdytuj

W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim, w gminie Turgiele. Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś znalazła się w granicach BSRR. W latach 1941-1944 była pod okupacją niemiecką.

8 stycznia 1944 r. w Mikuliszkach żołnierze 3 i 6 Brygady Wileńskiej AK odparli atak niemieckiej żandarmerii oraz policji litewskiej i białoruskiej.

Od 1944 r. wieś ponownie leżała w BSRR. Od 1991 roku w Republice Białorusi.

Cmentarz żołnierzy AKEdytuj

Na południowym skraju wsi, w lesie, na wydmach u skraju rozlewisk rzeki Mereczanki znajduje się cmentarz, gdzie wedle tradycji grzebano powstańców styczniowych. Prawdopodobnie pochowano tutaj powstańców z partii Bolesława Narbutta, młodszego brata Ludwika, poległych 21 czerwca 1863 r. w pobliskich Rudnikach[3].

W 22[4] grobach pochowano poległych w bitwie 8 stycznia 1944 r., jednego żołnierza 3 Brygady AK poległego 17 marca 1944 r. w Czarnym Borze, jednego żołnierza zabitego w marcu 1944 r. w Murzynach, żołnierzy 3 Brygady AK poległych 13 maja 1944 r. w bitwie pod Murowaną Oszmianką i w czerwcu 1944 r. w zasadzce przy szosie koło Jaszun, a także dwóch żołnierzy 6 Brygady AK poległych 9 lipca 1944 r. w Kamionce. Poniżej kwatery pochowani zostali Aleksander Stankiewicz z Mikuliszek i Antoni Piotkowicz zamordowani przez NKWD w lutym 1945 r.[5]

Kwatera żołnierzy AK została zbudowana dzięki staraniom środowisk byłych akowców 3. i 6. Brygady AK. Koszty budowy dofinansowała Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Kwaterę otwarto i poświęcono w czerwcu 1992 r. Przez dłuższy czas opiekowała się nią Józefa Pietkiewicz, mieszkanka wsi Mikuliszki. Cmentarz został zniszczony przez władze białoruskie w lipcu 2022 r[6][7].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. [dostęp 2017-11-11]. (ros.).
  2. Mikuliszki, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2022-08-30].
  3. Tadeusz Swat, Groby i pamiątki z okresu Powstania Styczniowego 1863-1864 r. na dawnych Kresach Wschodnich, „Niepodległość i Pamięć”, 1995, s. 155.
  4. Twoje-Miasto Sp, Cmentarz żołnierzy AK w Surkontach dewastowany przez służby mińskiego reżimu, czestochowa.twoje-miasto.pl [dostęp 2022-08-28] (pol.).
  5. Skandaliczna dewastacja polskiego miejsca pamięci na Białorusi. Chodzi o kwaterę żołnierzy AK, wiadomosci.onet.pl [dostęp 2022-08-28] (pol.).
  6. PAP, Zniszczono cmentarz AK na Białorusi. Reakcja polskiego MSZ, Polsat News, 5 lipca 2022 [dostęp 2022-07-05] (pol.).
  7. Dewastacje polskich cmentarzy wojskowych na Białorusi, OSW Ośrodek Studiów Wschodnich, 11 lipca 2022 [dostęp 2022-09-04] (pol.).