Moje przyjęcie

Moje przyjęcie (oryginalny tytuł: It's My Party) – amerykański film fabularny w reżyserii Randala Kleisera. Dramat miał swoją premierę 22 marca 1996 roku[1]. Na kanale CBS Europa produkcja ukazała się pod alternatywnym polskim tytułem Pożegnalne przyjęcie[2].

Moje przyjęcie
It's My Party
Gatunek dramat
Rok produkcji 1995
Data premiery Stany Zjednoczone 22 marca 1996
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 110 min
Reżyseria Randal Kleiser
Scenariusz Randal Kleiser
Główne role Eric Roberts
Gregory Harrison
Muzyka Basil Poledouris
Zdjęcia Bernd Heinl
Scenografia Traci Kirshbaum
Kostiumy Danielle King
Montaż Ila von Hasperg
Produkcja Robert Fitzpatrick
Gregory Hinton
Randal Kleiser
Harry Knapp
Dessie Markovsky
Joel Thurm
Wytwórnia Opala Productions
Dystrybucja Stany Zjednoczone MGM/UA

Film został oparty na prawdziwych wydarzeniach. Pierwowzorem postaci Brandona Theisa był sam reżyser dramatu, Randal Kleiser, a pierwowzorem Nicka Starka był ekskochanek Kleisera, architekt i projektant, Harry Stein. Prawdziwe przyjęcie pożegnalne Steina odbyło się w 1992 roku[3]. Produkcja nominowana była w kategorii Outstanding Film na festiwalu GLAAD Media Awards w 1997 roku[4]. Dramat w Stanach Zjednoczonych zarobił 616 663 dolarów[5].

Opis fabułyEdytuj

Nick Stark (Eric Roberts) jest szczęśliwym, cieszącym się z życia mężczyzną. Spełnia się jako architekt, ma grono przyjaciół, od wielu lat jest w związku z reżyserem Brandonem Theisem (Gregory Harrison). Pewnego dnia Nick gorzej się czuje. Wykonuje rutynowe badania, w tym test na obecność HIV. Architekt konsultuje wyniki z lekarzem. Mężczyzna jest seropozytywny, dodatkowo zostaje u niego zdiagnozowana postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia. Nick zdaje sobie sprawę, że pozostało mu niewiele czasu do śmierci, wielokrotnie widział, jak choroba wyniszczała szybko jego znajomych. Szuka pocieszenia u Brandona. Reżyser odchodzi od Nicka, wyprowadza się ze wspólnego domu. Załamany architekt próbuje poradzić sobie w nowej sytuacji. Mija rok. Przez postępujący, agresywny charakter choroby Nick stał się mężczyzną nie do poznania. Ma trudności w rozpoznawaniu najbliższych osób, coraz częściej zdarza mu się tracić świadomość. Architekt chce dobrowolnie odebrać sobie życie, zanim jego organizm całkowicie podporządkuje się chorobie. Postanawia zorganizować pożegnalne przyjęcie, na które zaprasza rodzinę i przyjaciół. Chociaż na krótką chwilę architekt chciałby zapomnieć o AIDS, a przypomnieć sobie, jak to jest być szczęśliwym człowiekiem. Po zakończeniu spotkania ma zamiar popełnić samobójstwo poprzez przyjęcie leków. Na imprezie pojawiają się nieproszeni goście. Nieoczekiwanie przychodzi Brandon, który jest niemile widziany, ponieważ porzucił Nicka, kiedy architekt go najbardziej potrzebował. Architekt decyduje się na szczerą rozmowę z byłym partnerem, chce wyjaśnić niedokończone sprawy[6].

ObsadaEdytuj

W pozostałych rolach:

PrzypisyEdytuj

  1. It's My Party, IMDb [dostęp 2016-08-07].
  2. Pożegnalne przyjęcie, cbseuropa.eu [dostęp 2016-08-07].
  3. Randal Kleiser, randalkleiser.com [dostęp 2016-08-07].
  4. It's My Party, IMDb [dostęp 2016-08-07].
  5. It's My Party, IMDb [dostęp 2016-08-07].
  6. It's My Party, IMDb [dostęp 2016-08-07].

Linki zewnętrzneEdytuj