Monadologia

utwór literacki (aut. Gottfried Wilhelm Leibniz; wyd. 1720)

Monadologia – książka niemieckiego polihistora Gottfrieda Wilhelma Leibniza przedstawiająca podstawy jego systemu ontologicznego. Napisana w 1714 roku i wydana w 1720 roku.

Karta z rękopisu Monadologii

Leibniz przedstawiał w niej tezę, że cała rzeczywistość składa się z nieprzeliczonych cząstek, monad[1], które są szczelne i niezależne od siebie, a rozwijają się tylko w miarę swych z góry określonych możliwości.

Zobacz teżEdytuj

Wykaz literatury uzupełniającej: Monadologia.

PrzypisyEdytuj

  1. Monadologia, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-07-22].