Monaster św. Jana Teologa w Hrozowie

Monaster św. Jana Teologaprawosławny męski klasztor w Hrozawie powstały w 1600 lub 1639, istniejący do 1860.

Monaster św. Jana Teologa
Państwo  Białoruś
Miejscowość Hrozawa
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia mińska
Klauzura nie
Typ monasteru męski
Obiekty sakralne
Cerkiew św. Jana Teologa
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
Fundator Marcin Wołodkiewicz
Data budowy XVII w.
Data zamknięcia 1860
Data zburzenia po 1917
brak współrzędnych

Według Iriny Sluńkowej monaster został ufundowany przez Marcina Wołodkiewicza w 1600[1]. Antoni Mironowicz, podając tę samą osobę założyciela klasztoru, twierdzi, że powstał on dopiero w 1639. Wtedy też fundator wspólnoty miał wznieść na jej potrzeby drewnianą cerkiew św. Jana Teologa. Syn Marcina, Grzegorz (Hrehory), zapisał monasterowi folwark Kasporowszczyzna i dobra Terpiłówka, jak również zbudował w kompleksie monasterskim drugą cerkiew – Zaśnięcia Matki Bożej. Ponadto w 1643 kuzynka fundatora, Radulska, zapisała w testamencie cały swój majątek klasztorowi[2]. Kolejny dar dla monasteru przekazała Maria Wołoszka, żona Janusza Radziwiłła, gorliwa wyznawczyni prawosławia, która zapisała wspólnocie 500 złotych. Wreszcie w 1648 Wołodkowicz uczynił własnością monasteru majątek Nowy Dwór, na terenie którego działał już monaster Zaśnięcia Matki Bożej[2]. Obydwie świątynie monasterskie były drewniane[1].

Klasztor podlegał początkowo monasterowi Świętego Ducha w Wilnie, następnie znalazł się w grupie monasterów podlegających monasterowi Trójcy Świętej w Słucku[2].

Od 1720[2], lub nawet od 1639, w Hrozawie równolegle istniał drugi monaster – św. Mikołaja. Klasztor utrzymywał się z otrzymanych w XVII w. majątków do 1842, gdy zgodnie z przedsięwziętą jeszcze w XVIII w. sekularyzacją majątków kościelnych w Rosji stracił swoje dobra w zamian za uzyskanie statusu monasteru III klasy i łączącej się z tym dotacji państwowej[1]. Monaster został zamknięty w 1860, a ostatni mnisi skierowani do monasteru Trójcy Świętej w Słucku[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d I. Sluńkowa, Chramy i monastyri Biełarusi XIX wieka w sostawie Rossijskoj Impierii. Pieriesozdanije nasledija, „Progress-Tradicija”, Moskwa 2010, ​ISBN 978-5-89826-326-3​, s.585
  2. a b c d Mironowicz A.: Diecezja białoruska w XVII i XVIII wieku. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2008, s. 273. ISBN 978-83-7431-150-2.