Monaster Iwerskiej Ikony Matki Bożej w Samarze

Monaster Iwerskiej Ikony Matki Bożej (Monaster Iwierski) – prawosławny żeński klasztor w Samarze, w eparchii samarskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Przełożoną monasteru jest ihumenia Joanna (Kapitancewa).

Monaster Iwerskiej Ikony Matki Bożej
Monaster Iwierski

Иверский женский монастырь
Ilustracja
Państwo  Rosja
Obwód  samarski
Miejscowość Coat of Arms of Samara (Samara oblast).png Samara
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru monaster
Eparchia samarska
Ihumenia Joanna (Kapitancewa)
Klauzura nie
Typ monasteru żeński
Obiekty sakralne
Cerkiew Iwerskiej Ikony Matki Bożej
Materiał budowlany cegła
Data budowy po 1860
Data zamknięcia 1925
Data reaktywacji 1991
Położenie na mapie Samary
Mapa konturowa Samary, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Monaster Iwierski”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej znajduje się punkt z opisem „Monaster Iwierski”
Położenie na mapie obwodu samarskiego
Mapa konturowa obwodu samarskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Monaster Iwierski”
Ziemia53°12′01″N 50°06′00″E/53,200278 50,100000

HistoriaEdytuj

Początki żeńskiej wspólnoty monastycznej w Samarze sięgają połowy XIX w. 12 października 1850 powstało zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia, mające na celu m.in. przeciwdziałanie mołokanom. Początkowo siedziba zgromadzenia mieściła się przy ulicy Meczetnej (obecnie Samarskiej). Wkrótce – z inicjatywy kupców I. N. Siniagina i M. N. Nazarowa – zgromadzenie otrzymało nową lokalizację, na brzegu Wołgi. Już w grudniu 1850 wzniesiono tam drewnianą kaplicę Kazańskiej Ikony Matki Bożej oraz 8 kelii dla sióstr. Wspólnota liczyła w tym czasie 30 zakonnic, pierwszą przełożoną została Maria Janowa. Działalność zgromadzenia potwierdził dekretem car Aleksander II (12 marca 1855). W latach 50. XIX w. wspólnota otrzymała ponad 1000 dziesięcin ziemi w różnych częściach guberni samarskiej, a także 2 stawy rybne, ogród i sad.

21 sierpnia 1860, ukazem Świątobliwego Synodu Rządzącego, samarska wspólnota Sióstr Miłosierdzia została przekształcona w monaster, który otrzymał nazwę Iwierski (od Iwerskiej Ikony Matki Bożej, podarowanej wspólnocie przez E. S. Marichinę). Wzniesiono cerkwie, budynki mieszkalne i gospodarcze, całość ogrodzono kamiennym murem. Powstały pracownie ikonopisarskie i rękodzielnicze (w tym tkackie i hafciarskie – w 1876 wyszyto tam słynną Chorągiew Samarską). W 1889 przy monasterze otworzono szkołę, w której pobierało naukę ok. 100 dziewcząt.

W czasie I wojny światowej w monasterze zorganizowano szpital polowy oraz przytułek dla sierot, ponadto siostry bezpłatnie szyły odzież na potrzeby wojska. W 1922 władze radzieckie skonfiskowały znajdujące się w klasztorze przedmioty ze srebra i złota, a w 1925 podjęły decyzję o zamknięciu monasteru. Budynki mieszkalne przekazano m.in. na potrzeby browaru, niektóre obiekty (w tym dzwonnicę) zburzono.

Monaster wznowił działalność w 1991. Od tego czasu – dzięki wsparciu finansowemu różnych organizacji oraz prywatnym darczyńcom – trwa odbudowa i renowacja zniszczonych obiektów.

GaleriaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj