Monika Richardson

polska dziennikarka i prezenterka telewizyjna

Monika Justyna[1] Richardson de domo Pietkiewicz, tertio voto Zamachowska[2] (ur. 25 kwietnia 1972 we Wrocławiu) – polska iberystka, dziennikarka i prezenterka telewizyjna.

Monika Richardson
Ilustracja
Monika Richardson (2020)
Data i miejsce urodzenia

25 kwietnia 1972
Wrocław

Zawód, zajęcie

dziennikarka
prezenterka

Małżeństwo

Will Richardson (1995–2000)
Jamie Malcolm (2001–2012)
Zbigniew Zamachowski (2014–2021)

Dzieci

Zofia, Tomasz

Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Ukończyła naukę w XIV Liceum Ogólnokształcącym im. Polonii Belgijskiej we Wrocławiu[3]. Studiowała iberystykę na Uniwersytecie Warszawskim. Dyplom obroniła w 1995[4] w Ośrodku Studiów Amerykańskich UW. Podczas studiów była nauczycielką języka angielskiego, pracowała w agencji reklamowej Biuro Reklamy SA oraz była piarowcem w firmie produkującej komputery Dell[5].

W 1995 rozpoczęła pracę w TVP2, w której była prowadzącą, autorką i współautorką programów Kulty popkultury, Teleadwokat, Europejczycy, Strefa otwarta, Witaj, Europo, Europa da się lubić, Orzeł czy reszta? i Wstęp Wolny[6]. Od października do grudnia 2006 zasiadała w jury programu Supertalent. W latach 2006–2008 pełniła funkcję redaktorki naczelnej miesięcznika „Zwierciadło”. W 2009 w parze z Krzysztofem Hulbojem zajęła czwarte miejsce w dziewiątej edycji programu TVN Taniec z gwiazdami. W 2011 zakończyła pracę w TVP.

Od marca 2011 do czerwca 2012 współprowadziła z Jarosławem Budnikiem poranną audycję Radia Złote Przeboje Złote Przeboje na Dzień Dobry[7][8]. Od lutego do października 2012 pracowała w TTV, gdzie do czerwca 2012 współprowadziła nadawany w dni powszednie program Raz lepiej, raz gorzej, a od września do końca października 2012 w parze z Romanem Czejarkiem była współprowadzącą Studia TTV, weekendowego magazynu podsumowującego wydarzenia polityczne i showbiznesowe minionego tygodnia[9][10].

W 2013 powróciła do pracy w TVP2, od kwietnia 2013 do listopada 2019 współprowadziła poranny program Pytanie na śniadanie, a wiosną 2019 prowadziła wznowioną serię programu Europa da się lubić[11]. Od listopada 2020 przeprowadza wywiady dla tygodnika „Wprost”[12].

Życie prywatneEdytuj

Jest córką architekta[13] Jerzego Pietkiewicza i dziennikarki Barbary Trzeciak-Pietkiewicz. Po rozwodzie rodziców pozostała z matką[14]. Miała młodszego brata Filipa[3] (zm. 2012). Jej bratem ciotecznym jest Piotr Kraśko[15].

W czasach studenckich była związana z Przemysławem Pohrybieniukiem[5]. Trzykrotnie zamężna. W latach 1995–2000 była żoną Willa Richardsona, amerykańskiego dziennikarza i podróżnika[4], a w sierpniu 2001 poślubiła Szkota Jamiego Malcolma[16], byłego pilota RAF, pilota linii Virgin Atlantic. Z drugiego małżeństwa ma dwoje dzieci, Tomasza Davida (ur. 2001)[16] i Zofię. Rozwiedli się w 2012[17]. 3 maja 2014 wyszła za aktora Zbigniewa Zamachowskiego i po ślubie przyjęła nazwisko męża[18]. W marcu 2021 potwierdziła rozstanie z mężem[19]. Od czerwca 2021 roku jest w związku z biznesmenem Konradem Wojterkowskim[20].

NagrodyEdytuj

  • Nagroda Europejskie Pióro
  • Nagroda Mikrofon
  • Nagroda Ekran
  • Laureatka Telekamer 2005
  • Nominowana do Wiktorów 2004

PublikacjeEdytuj

  • 2008: Lubię być Polakiem, Wydawnictwo Dolnośląskie
  • 2008: Moja Europa da się lubić, Publicat
  • 2012: Polki na Bursztynowym Szlaku (współautorka: Lidia Popiel), Świat Książki
  • 2012: Pożegnanie z Anglią (współautorka: Małgorzata Pietkiewicz), Czerwone i Czarne
  • 2014: Kuchnia kobiet, Wydawnictwo Ole

FilmografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 44. ISBN 978-83-245-1571-4.
  2. Monika Zamachowska zmieniła nazwisko. plejada.pl. [dostęp 2021-05-06].
  3. a b Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 18. ISBN 978-83-245-1571-4.
  4. a b Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 52. ISBN 978-83-245-1571-4.
  5. a b Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 47. ISBN 978-83-245-1571-4.
  6. K. Lisowski: Richardson zaskoczona rozwiązaniem współpracy przez TVP. wirtualnemedia.pl, 2010-09-21. [dostęp 2011-07-07].
  7. K. Lisowski: Monika Richardson w Radiu Złote Przeboje. wirtualnemedia.pl, 2011-03-15. [dostęp 2011-07-07].
  8. Złote Przeboje bez Moniki Richardson i Tomasza Karolaka. press.pl, 2012-08-31. [dostęp 2012-09-09].
  9. Monika Richardson i Roman Czejarek poprowadzą „Raz lepiej, raz gorzej” w TTV. wirtualnemedia.pl, 2012-02-06. [dostęp 2012-03-25].
  10. „Nie do wiary”, „Studio TTV” i „Euronews” jesienią w TTV. wirtualnemedia.pl, 2012-08-30. [dostęp 2012-09-09].
  11. Monika Zamachowska: Zakończyłam współpracę z firmą TVP2, rozrywka.dziennik.pl [dostęp 2019-11-14].
  12. Monika Richardson, Wprost, 3 lipca 2021.
  13. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 36. ISBN 978-83-245-1571-4.
  14. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 38. ISBN 978-83-245-1571-4.
  15. Danger. press.pl. [dostęp 2012-03-08].]
  16. a b Monika Richardson, Moja Europa da się lubić, Publicat, 2008, s. 102, ISBN 978-83-245-1571-4.
  17. Rafał Kowalski, Monika Zamachowska wychodziła za mąż 3 razy. Kim są jej byli partnerzy?, Viva.pl.
  18. Monika Richardson poślubiła Zbigniewa Zamachowskiego, wpolityce.pl, 4 maja 2014 [dostęp 2014-05-04] (pol.).
  19. Monika Zamachowska przerywa milczenie! Ujawniła prawdę o rozwodzie i zdradzie męża. viva.pl. [dostęp 2021-05-06].
  20. Beata Senator, Monika Richardson na romantycznej randce z nowym partnerem. Fani coś zauważyli, styl.fm, 29 lipca 2021 [dostęp 2022-05-24] (pol.).
  21. a b Monika Richardson w bazie filmpolski.pl

Linki zewnętrzneEdytuj