Otwórz menu główne

Most spawany w Maurzycach

Most nad rzeką Słudwią

Most spawany w Maurzycach[3] – zabytkowy most na rzece Słudwi, między miejscowościami Maurzyce w gminie Zduny i Niedźwiada w gminie wiejskiej Łowicz. Pierwszy na świecie drogowy most spawany.

Most spawany w Maurzycach
Obiekt zabytkowy nr rej. 1031 z 22.11.1968 r.[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Maurzyce / Niedźwiada
Podstawowe dane
Przeszkoda Słudwia
Długość 27 m
Szerokość:
• całkowita

6.2 m
Liczba przęseł 1
Data budowy 1928–1929[2]
Data remontu 2009
Projektant Stefan Bryła
Położenie na mapie gminy Zduny
Mapa lokalizacyjna gminy Zduny
Most spawany w Maurzycach
Most spawany w Maurzycach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Most spawany w Maurzycach
Most spawany w Maurzycach
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Most spawany w Maurzycach
Most spawany w Maurzycach
Położenie na mapie powiatu łowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu łowickiego
Most spawany w Maurzycach
Most spawany w Maurzycach
Ziemia52°08′22,2″N 19°52′14,4″E/52,139500 19,870667

HistoriaEdytuj

Zrealizowany przez firmę K. Rudzki i S-ka w Mińsku Mazowieckim, według projektu prof. Stefana Bryły (przy projekcie pracował także Władysław Tryliński). Oddany do użytku w 1929. Pierwotnie tylko podłużnice i poprzecznice zaprojektowano jako spawane, a cały most jako konstrukcję nitowaną. Następnie, pod kierunkiem prof. Bryły, inż. Wenczesław Poniż przeprojektował ją na spawaną. Spawanie elektryczne zastąpiło stosowane do tej pory nity łączące, co było sporym ułatwieniem przy budowie mostów i zmniejszyło masę z 70 ton w konstrukcji nitowanej do 56 ton spawanej. Most był także tańszy[2].

Projekt ten szybko przekonał inwestorów do szerokiego stosowania technik spawalniczych w budownictwie[4], choć w kraju długo pozostawał jedyną realizacją tej metody w dziedzinie mostów drogowych.

Most znajdował się w ciągu dawnej trasy europejskiej E8 (później E30, aktualnie drogi krajowej 92). Z czasem jego konstrukcja przestała spełniać potrzeby ruchu[5], przez co w 1977 został przesunięty o ok. 20 m na północ, a na jego dotychczasowym miejscu wybudowano nowy, większy most[6]. Most po generalnym remoncie w 2009 jest udostępniony do zwiedzania[7].

Obiekt ma dużą wartość historyczną i inżynieryjno-techniczną, w związku z czym uzyskał status zabytku (nr rej.: 1031 z 22.11.1968 r.)[1].

Most ten znalazł się na jednym z czterech znaczków pocztowych wydanych w 2008 przez Pocztę Polską w emisji „Mosty w Polsce” (obok mostu Poniatowskiego w Warszawie, mostu im. Ernesta Malinowskiego w Toruniu i mostu Siekierkowskiego w Warszawie)[8].

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj