Otwórz menu główne

Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnymmuzeum biograficzne zlokalizowane w XVIII-wiecznym dworze w Gorzeniu Górnym.

Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Gorzeń Górny 1
Data założenia 1946
Zakres zbiorów zbiory biograficzne
Wielkość zbiorów ok. 2000
Położenie na mapie gminy Wadowice
Mapa lokalizacyjna gminy Wadowice
Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym
Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym
Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym
Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym
Położenie na mapie powiatu wadowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wadowickiego
Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym
Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym
Ziemia49°52′19,5″N 19°30′13,2″E/49,872083 19,503667
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Muzeum powstało w 1946 roku z inicjatywy żony oraz córek pisarza[1][2]. Początkowo udostępniono trzy pomieszczenia, z czasem ekspozycja rozrosła się do jedenastu pomieszczeń. W 1980 wystawę zamknięto z powodu konieczności remontu budynku[1]. Do 1992 roku placówka prowadzona była we współpracy z PTTK. W 1992 roku młodsza córka, Atessa wraz z rodziną powołała do życia Fundację „Czartak”, która przejęła opiekę nad zbiorami rok później[1]. Ekspozycję ponownie udostępniono zwiedzającym w 1995[1].

7 lutego 1972 dwór został wpisany do rejestru zabytków, a 20 kwietnia 1978 do rejestru wpisano również otaczający go park[3].

W grudniu 2017 z powodu trudności finansowych eksponaty zostały przeniesione do Zamku w Suchej Beskidzkiej, a samo muzeum zostało zamknięte[4][5].

EkspozycjaEdytuj

W muzeum znajdowała się ekspozycja biograficzna, związana z życiem i twórczością pisarza oraz ukazująca klimat kulturalny XX-lecia międzywojennego[1]. Ponadto w skład ekspozycji wchodziły obrazy takich autorów jak m.in. Leon Wyczółkowski, Jerzy Hulewicz, Józef Mehoffer, Władysław Lam, Stanisław Noakowski, Bronisława Rychter-Janowska oraz Zbigniew Pronaszko, kolekcja malarstwa chińskiego oraz rzeźby twórcy ludowego Jędrzeja Wowry[1][6]. W muzeum znajdowała się również korespondencja pisarza m.in. z Bolesławem Leśmianem, Julianem Tuwimem oraz Marią Pawlikowską-Jasnorzewską, której część przekazano Bibliotece Uniwersyteckiej w Poznaniu[6].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Tadeusz Śledzikowski, Dwór, ob. Muzeum Emila Zegadłowicza, Gorzeń Górny, zabytek.pl, 21 kwietnia 2015 [dostęp 2018-09-11] (pol.).
  2. Wakacje ze smakiem! Dwór w Gorzeniu Górnym - Nasze akcje, Radio Kraków, 27 sierpnia 2012 [dostęp 2018-09-11] (pol.).
  3. Wykaz obiektów wpisanych do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Rejestr „A”, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Krakowie, czerwiec 2018 [dostęp 2018-09-08].
  4. Marcin Guzik, Tak wyglądało 50-lecie muzeum Emila Zegadłowicza (wideo), „WadowiceOnline”, 10 lutego 2018 [dostęp 2018-09-08] (pol.).
  5. Marcin Płaszczyca, Zaskakująca decyzja. Sucha Beskidzka przejęła zbiory historyczne muzeum Emila Zegadłowicza, Wadowice 24, 11 stycznia 2018 [dostęp 2018-09-08] (pol.).
  6. a b Muzeum Emila Zegadłowicza, „Culture.pl”, 13 czerwca 2002 [dostęp 2018-09-11] (pol.).