Otwórz menu główne

Nikołaj Trawin, ros. Николай Васильевич Травин (ur. 23 lutego 1898 we wsi Boryszewskaja Swoboda[1], zm. 1964) – generał major artylerii Armii Radzieckiej i generał brygady ludowego Wojska Polskiego.

Nikołaj Trawin
(Николай Васильевич Травин)
generał brygady (генерал-майор артиллерии)
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1898
Boryszewskaja Swoboda
Data śmierci 1964
Przebieg służby
Lata służby 1916-1964
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego Armia Radziecka
Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki Dowództwo OPL
Dowództwo Wojsk OPL OK
Stanowiska dowódca OPL
dowódca Wojsk OPL OK
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna domowa w Rosji
wojna zimowa
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Kutuzowa II klasy (ZSRR)

ŻyciorysEdytuj

Nikołaj Trawin urodził się 23 lutego 1898 w miejscowości Boryszewskaja Swoboda, w guberni symbirskiej, w rodzinie Wasyla. Skończył 8 klas szkoły realnej. W lutym 1916 został wcielony do Armii Imperium Rosyjskiego i przydzielony do Szkoły Junkrów Artylerii. W sierpniu 1916, po ukończeniu szkoły i awansie na chorążego, został dowódcą plutonu artylerii[2].

W sierpniu 1918 ochotniczo wstąpił do Armii Czerwonej, gdzie był dowódcą plutonu, potem dowódcą baterii. W sierpniu 1919 został szefem łączności i adiutantem samodzielnego dywizjonu artylerii. Walczył w wojnie domowej w Rosji. Od stycznia 1932 dowódca dywizjonu artylerii przeciwlotniczej, od stycznia 1937 szef sztabu, a od czerwca 1937 dowódca pułku artylerii przeciwlotniczej. Brał udział w agresji sowieckiej na Finlandię 1939-1940. Jesienią 1940 został dowódcą korpusu obrony przeciwlotniczej w rejonie Leningradu[2].

Uczestnik wojny wielkiej wojny ojczyźnianej. Od maja 1943 jako dowódca dywizji artylerii przeciwlotniczej. 1 lipca 1944 awansował na generała majora artylerii. W listopadzie 1944 został dowódcą artylerii - zastępcą dowódcy Leningradzkiej Armii Przeciwlotniczej. Od września 1946 dowodził korpusem artylerii przeciwlotniczej, a od maja 1949 artylerią Leningradzkiego Rejonu Obrony Powietrznej Kraju[2].

8 stycznia 1950 został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu generała brygady. 23 stycznia 1950 został wyznaczony na stanowisko komendanta Grupy Organizacyjno-Przygotowawczej Dowództwa Obrony Przeciwlotniczej. 21 marca 1950 został mianowany dowódcą Obrony Przeciwlotniczej, a 12 lipca 1951 dowódcą Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju[2]. 13 listopada 1952 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i odesłany do ZSRR[3]. Na stanowisku dowódcy Wojsk OPL OK zastąpił go generał brygady Sergiusz Sazonow[4].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Według biogramu zamieszczonego na oficjalnym portalu miasta Ałatyr generał Trawin urodził się 24 lutego 1898 we wsi Waruszskaja Wola, ros. Варушская слобода, w surskim rejonie (obecnie obwód uljanowski), a zmarł w 1964.
  2. a b c d Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, s. 192-193.
  3. Edward Jan Nalepa, Oficerowie Armii Radzieckiej ..., s. 194, 204, 257, 263, 274.
  4. Edward Jan Nalepa, Oficerowie Armii Radzieckiej ..., s. 188-189.

BibliografiaEdytuj

  • Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Dom Wydawniczy „Bellona” i Redakcja Czasopism Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, Warszawa-Poznań 2003, ​ISBN 83-11-09587-6​, ​ISBN 83-902541-3-1​.
  • Henryk Kosk, Generalicja polska, t. II, Pruszków 2001.
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990, t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 143-144.
  • Edward Jan Nalepa, Oficerowie Armii Radzieckiej w Wojsku Polskim 1943-1968, Warszawa: Bellona, 1995, ISBN 83-11-08353-3, OCLC 830273795.