Ogród Zoologiczny w Wilnie
Ogród Zoologiczny w Wilnie – zwierzyniec, przekształcony w ogród zoologiczny, działający w Wilnie w okresie międzywojennym.
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Adres |
ulica Zawalna, Wilno |
Powierzchnia |
ponad 5 ha |
Założono | |
Zamknięto | |
Liczba zwierząt |
około 150 |
Położenie na mapie Wilna ![]() | |
Położenie na mapie Litwy ![]() | |
![]() |
W Wilnie w 1926 roku[1] założono niewielki zwierzyniec przy ul. Zawalnej działający przy miejscowej szkole. W 1930 r. miasto dokupiło 0,25 ha gruntów przyległych do zwierzyńca celem jego rozszerzenia. W tym czasie hodowano w nim gatunki krajowe. W 1932 r. powstało Towarzystwo Przyjaciół Ogrodu Zoologicznego w Wilnie, które do 1939 r. pod prezesurą Aleksandra Dmochowskiego zajmowało się m.in. popularyzacją zwierzyńca, zbiórką funduszy na jego istnienie, budową nowych obiektów i przygotowaniem do przekształcenia w miejskie zoo. Drugim donatorem było miasto. Stopniowo zwiększająca się liczba obiektów hodowlanych umożliwiła pod koniec okresu międzywojennego wzrost liczby zwierząt do przeszło 150 sztuk, prawie wyłącznie krajowych ssaków i ptaków, a poza tym kilku małp. Fauna reprezentowała kilkadziesiąt gatunków.
W 1936 r. Towarzystwo wydzierżawiło 5 ha na Antokolu celem przeniesienia tam ogrodu, gdyż stara lokalizacja nie oferowała możliwości rozwoju przestrzennego. Finansowane przez władze miejskie, Towarzystwo i rząd polski zakrojone na dużą skalę prace nad budową nowego zoo wraz z nasadzeniami roślinności, w tym drzew i stworzeniem muzeum przyrodniczego trwały do roku 1939, jednak do wybuchu wojny nie zdołano ich ukończyć i zwierzęta przebywały w starym obiekcie.
Historii powstania miejscowego ogrodu poświęcona została publikacja Leopolda Pac-Pomaranckiego Historja ogrodu zoologicznego w Wilnie wydana w Wilnie w 1936 roku.
Przypisy
edytuj- ↑ Zbigniew Dmochowski , Była w Wilnie taka pracownia... [online], „Magazyn Wileński”, nr 8, 2011 .
Bibliografia
edytuj- Wojtacki M., 2014: Wileńskie ZOO. Przyroda Polska, Biuletyn EKO-edukacyjny,nr 2 Luty 2014, strony 9-11.