Okradzionów

Okradzionów – dzielnica Dąbrowy Górniczej, położona we wschodniej części miasta, między Łęką a Kuźniczką Nową. Oddalona o 18 km od centrum[1]. Powierzchnia 1068 ha. Jako dzielnica od 1977 roku. Wcześniej w gminie Łosień. Parafia Wniebowzięcia NMP, utworzona w 1982, przynależy do dekanatu sławkowskiego.

Okradzionów
Dzielnica Dąbrowy Górniczej
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Miasto

Dąbrowa Górnicza

W granicach Dąbrowy Górniczej

1977

Strefa numeracyjna

32

Położenie na mapie Dąbrowy Górniczej
Mapa konturowa Dąbrowy Górniczej, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Okradzionów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Okradzionów”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Okradzionów”
Ziemia50°19′45″N 19°23′04″E/50,329167 19,384444
Portal Polska

HistoriaEdytuj

Pierwsze wzmianki o Okradzionowie pochodzą z XIII wieku, który w tym czasie był wsią należącą do biskupstwa krakowskiego w powiecie proszowickim i województwie krakowskim[2], W tym okresie był jedną z miejscowości które wchodziła w skład klucza sławkowskiego. We władaniu biskupów krakowskich Okradzionów pozostawał do roku 1789 gdy obradujący sejm uchwalił przejęcie dóbr ziemskich na własność skarbu państwa[3], XIX-wieczni właściciele okradzionowskiego folwarku „Ustronie”, którymi byli najpierw Łubieńscy, a potem Przybylscy, zajmowali się działalnością przemysłową. W 1836 wybudowano w Okradzionowie dwa wielkie piece do wytopu surówki żelaza, przetapiające limonit wydobywany w kopalniach odkrywkowych w Sławkowie. W 1872 Zakład Hutniczy Bogusława Przybylskiego posiadał dwa wielkie piece – jeden opalany węglem drzewnym, a drugi koksem, jedną maszynę parową, dwa koła wodne, gisernię, aparat gazowy, dwa piece szwejsowe, tokarnię i kuźnię[4].

Galeria obrazówEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Mapa w serwisie maps.google.com (pol.). maps.google.com. [dostęp 2010-07-20].
  2. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 100.
  3. Kulej G.: Okradzionów w sławkowskim kluczu dóbr biskupów krakowskich [w] Sławków. Historia - Kultura - Ludzie. 1/2017 (2), Sławków 2017, s. 65-75. Miejski Ośrodek Kultury w Sławkowie.
  4. Z. Matuszczyk, w: F. Kiryk (red.), Dzieje Sławkowa, Kraków 2001, s. 283–284.

Linki zewnętrzneEdytuj